Εφευρετικότητας ανάγνωσμα

Λόγω επαγγέλματος, έχω χρησθεί υπεύθυνος παραγγελίας-παραλαβής πετρελαίου θέρμανσης για την πολυκατοικία μας.

Αυτό, εδώ και 30 κάτι χρόνια και παρ' όλα αυτά δεν παύει να με εκπλήσσει η "εφευρετικότητα" στις μεθόδους κλοπής της παραδοτέας ποσότητας.

Τι κι' αν έχω δει: Βενζίνη στον μετρητή συγκοινωνούντων δοχείων, ράβδους υπό κλίση ή που δεν βρήκαν ποτέ τον πυθμένα και άλλα πολλά. Σήμερα έμαθα και μια καινούργια την οποία θα σας αποκαλύψω.

Πριν όμως από αυτό ένα ταχύτατο σεμινάριο παραλαβής πετρελαίου.
Χρυσούς κανών:

Ότι και να κάνετε, θα σας κλέψουν στην ποσότητα.

Το ότι θα σας κλέψουν, είναι δεδομένο.

Αυτό που "παίζεται" είναι το αν θα σας κλέψουν πολύ ή λιγότερο.

Είπαμε παραλαμβάνω εδώ και 30+ χρόνια και ξέρω τι γράφω.

Η μόνη άμυνα που έχετε, είναι να περιορίσετε στο ελάχιστο τις παραλαβές, αφού σε κάθε μία από αυτές τα λίτρα που λείπουν είναι μέσα σε κάποια όρια.

Προσωπικά, αφήνω την δεξαμενή ν' αδειάσει μέχρι το κατώτατό της σημείο, πριν να τραβήξει αέρα ο καυστήρας και την γεμίζω μέχρι σχεδόν να ξεχειλίσει.

Και επειδή το 1980 είχα την ευφυή έμπνευση να βάλω την μεγίστη δυνατή σε χωρητικότητα δεξαμενή (1,25x1,25x2,5μ) τώρα παραγγέλνω 3700 λίτρα την φορά.

Με αυτόν τον τρόπο ποσοστιαία η κλοπή μειώνεται.

Όσοι ατυχείς διαθέτουν μικρή δεξαμενή ή ανύπαρκτο αποθεματικό στο ταμείο των κοινοχρήστων και εξ ανάγκης αγοράζουν 500-1000 λίτρα την φορά, πάνε σφαγμένοι από χέρι.

Τον παραπάνω "χρυσό" κανόνα παραβίασα σήμερα γιατί συνέτρεξαν οι ακόλουθοι λόγοι:

α) Η τιμή του αργού πετρελαίου έπεσε τον τελευταίο καιρό κάτω από τα 80 Δολ. το βαρέλι, τιμή που θεωρείται φθηνή.

Βέβαια, μόλις έβαλα πετρέλαιο, η τιμή του αργού έπεσε κάτω και από τα 75 Δολ. το βαρέλι, αλλά περί τύχης-γκίνιας, κολοκυθόπιτα.

β) Το Ευρώ έχει πάρει την κατιούσα και αν άφηνα την δεξαμενή ν' αδειάσει (συνυπολογιζόμενης της οικονομίας που εδώ και 2-3 χρόνια κάνουμε και της βοήθειας προς αυτήν την κατεύθυνση που προσφέρει ο ήπιος καιρός) θα φτάναμε Φεβρουάριο-Μάρτιο, οπότε ποιός ξέρει τι ισοτιμία προς το Δολ. ΗΠΑ θα έχει τότε το Ευρώ.

γ) Άκουσα στο ραδιόφωνο  διαφήμιση εταιρείας πετρελαιοειδών με καλούς οικονομικούς όρους και μέτρηση με συσκευή in-line που από καιρό είχα βάλει στο μάτι να την αγοράσω, για να ξέρω κάθε φορά το πόσο με κλέψανε. (Είπαμε, η κλοπή είναι δεδομένη και αδιαμφισβήτητη, την έκτασή της εξετάζουμε).

Το πακέτο όμως ίσχυε μέχρι 29/11/2014.

Έτσι λοιπόν παρήγγειλα 2300 Λίτρα, όση δηλαδή χωρητικότητα διέθετε η δεξαμενή.

Σημειώνω ότι την στάθμη του πετρελαίου την μετράω με Laser meter (Leica DISTO D5) με ακρίβεια χιλιοστού, πράγμα που μεταφράζεται σε συν/πλην 2 λίτρα καυσίμου.

Ήρθε λοιπόν το βυτιοφόρο που το οδηγούσε ένας ευγενής νεαρός, βάλαμε την συσκευή που διαθέτει και πιστοποίηση εργαστηρίου του ΕΜΠ και πώς λέτε συνετελέσθη η αναπόφευκτη κλοπή;

Όταν η ένδειξη έφτασε τα 2280 λίτρα ο νεαρός με πήδημα που θα το ζήλευε το πιο καλογυμνασμένο αιλουροειδές, έκανε έναν σάλτο από την καρότσα του βυτιοφόρου από την οποία παρακολουθούσε το περιεχόμενο της δεξαμενής και έκλεισε την βάνα της μάνικας με την δικαιολογία ότι τελείωσε το πετρέλαιο και θα πέρναγε αέρας ο οποίος θα αλλοίωνε την μέτρηση.

Τρίχες κατσαρές δηλαδή, αλλά κάποια δικαιολογία έπρεπε να βρει.

Επειδή δε ο μετρητής δίνει στο τέλος τα περιθώρια σφάλματος της μέτρησης, που ήταν συν/πλην 20 Λίτρα, τι χρεία πλειόνων μαρτύρων πλέον έχουμε;

2280 συν 20 = 2300 Λίτρα.

Το ότι τον είχα πάρει είδηση να κάνει υπολογισμούς στο κινητό του τηλέφωνο, προφανώς δεν με θεώρησε τόσο έξυπνο ώστε να το συνδυάσω.

100 η αλεπού, 110 το αλεπουδάκι, έτσι δεν πάει;

Όταν μου το είπε, έσκασα στα γέλια με το τι σκαρφίστηκαν για να κλέψουν κάποια λίτρα, ακόμη και με την πολυδιαφημισμένη συσκευή που υποτίθεται εξασφαλίζει την παράδοση της σωστής ποσότητας. Δεν παίζονται, πραγματικά, τους βγάζω το καπέλο.

Ο νεαρός πήγε να μου το παίξει θιγμένος, αλλά όσο καλός ήταν στα σάλτα, τόσο υστερούσε στην υποκριτική:

"Δεν δέχομαι να υπονοείτε ότι σας έβαλα λιγότερη ποσότητα....", άρχισε να απαγγέλει και ήθελε να συνεχίσει με το ποιηματάκι του, αλλά τον διέκοψα:

-Κοίτα, του λέω, κάποιος συνάδελφός σου πριν από αρκετά χρόνια που τον είχα κυριολεκτικά γκαστρώσει, στο τέλος δεν άντεξε και μου είπε:

- Και στην αγορανομία να πας, έναν πόντο στο γέμισμα μου τον δικαιολογεί.

Αυτόν τον πόντο θα τον πάρω, θες-δεν θες. Για παραπάνω το συζητάμε....

Ένας "πόντος" στην δεξαμενή μου αντιστοιχεί σε 32 περίπου λίτρα, οπότε τα 20 λίτρα του μετρητή, σύμφωνα με τα ήθη και τα έθιμα του επαγγέλματος, είναι μέσα στα "παραδεκτά" όρια.

Και για να είμαι απολύτως δίκαιος, από την μέτρηση της στάθμης που έκανα αφού έφυγε, η "διαφορά" μου ήταν μικρότερη από προηγούμενα χρόνια, γιατί κρατάω αναλυτικότατα τις μετρήσεις. Διαφορά όμως από τον κυβισμό της δεξαμενής συνεχίζει να υφίσταται.

Συμπέρασμα:

Αν αντιληφθείτε διαφορετικά  το περιεχόμενο του ραδιοφωνικού διαφημιστικού μηνύματος, δηλαδή από "δεν σας κλέβουμε" σε "σας κλέβουμε λιγότερο από τον ανταγωνισμό", έχετε μια εγκυρότατη ραδιοφωνική καμπάνια.

Θα ξηλώσει το Ευρωκοινοβούλιο τις καστάνιες από τους μετρητές τις ΔΕΗ;

Ένα θέμα για το οποίο "γκρινιάζω", και εγώ δεν θυμάμαι πλέον από πότε.

Όλα ξεκίνησαν όταν έμαθα ότι σε κάποιες επαρχίες του Καναδά οι μετρητές κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας δεν διαθέτουν την γνωστή καστάνια.

Μπορούν δηλαδή, όταν κάποιος καταναλωτής γίνει παραγωγός, να γυρίζουν ανάστροφα και να «σβήνουν» κιλοβατώρες τις οποίες κατά την συνήθη λειτουργία τους «γράφουν».

Και πως δέχονται, ρώτησα, οι τοπικές ΔΕΗ αυτό το σύστημα, σύμφωνα με το οποίο αγοράζουν την κιλοβατώρα στην τιμή που την πουλάνε;

Υπολόγισαν τα πράγματα και τις συμφέρει, μου απήντησαν.

Ο Καναδάς είναι μια πολύ εκτεταμένη και στην πλειονότητά της αραιοκατοικημένη χώρα.

Η κατασκευή, λειτουργία και συντήρηση γραμμών μεταφοράς, πχ για να δώσουν ρεύμα σε έναν καταυλισμό 50-100 ατόμων 100 χιλιόμετρα μακριά από την πλησιέστερη  πόλη, έχει μεγάλο συνολικό κόστος κτήσης και εκμετάλλευσης.

Δίνοντας λοιπόν κίνητρα για επιτόπια παραγωγή, στην ουσία κερδίζουν, γιατί είναι υποχρεωμένες να πάνε μέχρι τον πλέον απομακρυσμένο καταναλωτή.

Και με αυτό το απλούστατο σύστημα, ούτε λογιστήρια χρειάζονται, ούτε διπλο-εγγραφές, ούτε γραφειοκρατία.

Τίποτα, ο μετρητής από μόνος του αντιλογίζει τις πιστώσεις με τις χρεώσεις.

Απλό σύστημα που δουλεύει.

Τι έκαναν οι αντίστοιχοι δικοί μας 2-3 δεκαετίες αργότερα;

Πρώτα, προ χρεοκοπίας, δώσανε χλιδάτες τιμές αγοράς της κιλοβατώρας στους ιδιώτες παραγωγούς, γιατί γενικά ήσαν πολύ «large» με τα χρήματα των καταναλωτών (τέλος ΑΠΕ) και για να γίνει και «παιχνίδι» με τις άδειες.

Στην συνέχεια «ανακάλυψαν» τα καλά της επιτόπιας παραγωγής και "άνοιξαν" το παιχνίδι στα νοικοκυριά με τα οικιακά φωτοβολταικά και τους αγρότες για να μην ξεκολλάνε από τα καφενεία.

Μετά, ήρθε η χρεοκοπία.

Που να μαζέψουν πλέον τα χρήματα για να πληρώσουν τους μικρούς και μεγάλους παραγωγούς. Έβαλαν ειδική φορολογία, ξαναέβαλαν δεύτερη φορολογία και στο τέλος είπαν: 

«Όποιος πρόλαβε-πρόλαβε, άλλοι δεν χωράνε».

Τότε ανακάλυψαν έναν κλώνο του «net metering» (ελληνιστί: ηλεκτροπαραγωγή προς ιδιοκατανάλωση), αυτό δηλαδή που έκαναν οι Καναδοί κάποιες δεκαετίες πριν.

Αλλά όχι και να το κάνουν όπως οι Καναδοί.
Να το ελληνοποιήσουνε, βρε αδερφέ, να χρειάζεται δεύτερος μετρητής, δεύτερη μέτρηση και ένα ολόκληρο λογιστήριο για να χρέω-πιστώνει.
Αλλοίμονο, θα χάσουνε το ΦΠΑ και τις θέσεις «εργασίας»;

Σε όλα αυτά τα μαύρα και τελείως απογοητευτικά, που εξηγούν βεβαίως το γιατί χρεοκοπήσαμε σαν χώρα, σκάει ακτίνα ελπίδας από το Ευρωκοινοβούλιο:

Η μαγική λέξη: Microgeneration - Small scale electricity and heat generation

Εφόσον ψηφιστεί τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, ίσως και να εξισωθούμε με τους κατοίκους του Saskatchewan (φωτό για να οπτικοποιήσετε όσα έγραψα παραπάνω).

Θα πάρει βέβαια στους δικούς μας κάποια χρόνια μέχρις ότου προσαρμοσθούν, αλλά τι να κάνουμε,

κάλιο αργά, παρά ποτέ...

    

Γ. Γ. ΚΚΕ "Στηρίζουμε τον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ3"

Αγαπητέ κύριε Κουτσούμπα,

 Διάβασα ότι «Στηρίζετε τον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ3» και θεώρησα χρήσιμο να σας μεταφέρω μια εμπειρία που είχα προ ετών (κάπου μεταξύ 2007 και 2008) εργαζόμενος τότε με σύμβαση έργου στην μητρική ΕΡΤ ΑΕ.

Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για να γνωρίσετε καλύτερα κάποιους από αυτούς που στηρίζετε. To know us better, δηλαδή.
Δεν υπονοώ ότι όλοι βγήκαν από το ίδιο καλούπι, αλλά τα περιστατικά αναφέρονται σε πραγματικούς εργαζομένους και όχι σε πρόσωπα μυθοπλασίας.

Με κάλεσε λοιπόν μια μέρα ο τότε Γεν. Τεχνικός Διευθυντής της ΕΡΤ και μου είπε:

- Έχω ένα αίτημα από την Θεσσαλονίκη για έγκριση προϋπολογισμού της τάξης των 300.000 Ευρώ, για προμήθεια ένος νέου play-out server.

Έχουν έναν (όνομα – τύπος κατασκευαστή) από τον οποίον παίζουν τις διαφημίσεις τους, ο οποίος έχει γεμίσει και δεν χωράει άλλες.

- Και γιατί δεν το αδειάζουν; ρώτησα.

Ότι server και αν πάρουν, κάποτε θα γεμίσει.

Server μιας χρήσης θέλουν, όπως κάτι φωτογραφικές μηχανές της Kodak;

- Τους το πρότεινα και εγώ, αλλά λένε ότι οι διαφημιστές καμιά φορά τους ζητάνε να παίξουν παλαιές διαφημίσεις και γι’ αυτό δεν σβήνουν τίποτα.

Θέλω να τους βοηθήσω, γιατί και καλά παιδιά είναι και πολύ καλοί φίλοι, αλλά αυτά τα λεφτά δεν υπάρχουν.

Εδώ, όπως ξέρεις, σταματήσαμε τον (τάδε) και (δείνα) διαγωνισμό μας γιατί δεν μας ενέκριναν τα ποσά της (πηγή χρηματοδότησης).

Δες σε παρακαλώ, αν μπορούμε να τους βρούμε κάποια φτηνότερη λύση στο πρόβλημά τους.

- Με πόσα; τον διέκοψα.

- Μιά 50άρα μπορώ να την βρω.

Άντε να τα στριμώξω όσο δεν πάει άλλο και να πάμε στις 70.000 με τον ΦΠΑ.

Παραπάνω δεν υπάρχουν.

- Έχω μια λύση στα λεφτά που λες και αρκετά λιγότερα, του απήντησα, αλλά την έχω δοκιμάσει στο προηγούμενο μοντέλο αυτής της εταιρείας.

Η (όνομα εταιρείας) αλλάζει κάθε δύο περίπου χρόνια τα μοντέλα των server της, χωρίς να κρατάει συμβατότητα με τα προηγούμενα.

Δεν ξέρω αν θα δουλέψει, πρέπει να την δοκιμάσω επιτόπου, πριν σου απαντήσω οριστικά.

- Αυτό είναι το πρόβλημα μας. Το μοντέλο τους έχει καταργηθεί και οι βαθμίδες επέκτασης δίσκων που κυκλοφορούν σήμερα, δεν κουμπώνουν με τον server που έχουν.

Πήγαινε να δοκιμάσεις ότι θέλεις και πες μου γιατί πρέπει ν’ απαντήσω στον Γενικό.

Διακόπτω τους διαλόγους για να σας ενημερώσω ότι η ΕΡΤ3 είχε διοικητική και «περίπου» οικονομική αυτοτέλεια.

Το «περίπου» εκφράζει την κατάσταση κατά την οποία έκαναν ότι ήθελαν με τον προϋπολογισμό τους, αλλά όταν δεν τους έβγαιναν τα νούμερα, θυμόντουσαν ότι διέθεταν μια καλή μαμά στην Αθήνα και ξεκινούσαν διαδικασία «ανθράκευσης». 

Η επόμενη εβδομάδα με βρίσκει στο γραφείο του τεχνικού Διευθυντή της ΕΡΤ3.

Καλωσορίσματα, αγκαλιές, χαμόγελα όχι μόνο από το τηλεφώνημα που είχε προηγηθεί «σας στέλνω άνθρωπο να σας λύσει το πρόβλημα» αλλά και γιατί παρίστατο συνάδελφος της σειράς μας (ένας από τους 20 αν διαβάσατε την προηγούμενη ανάρτηση). 

Και πως σκοπεύεις να οργανώσεις την επίσκεψή σου, τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για σένα, καταλήγει ο τεχνικός τους Διευθυντής. 

Επειδή ξέρω ότι τώρα ο server βγάζει πρόγραμμα, θα πρέπει πρώτα η ροή να μεταγράψει τις σημερινές διαφημίσεις σε κασέτα για να τις παίξει από εκεί στη ώρα τους.

Επίσης, θα ήθελα να παρίσταται και ένας τεχνικός από το εργαστήριό σας, για ότι χρειαστεί.

Πράγματι, ξεκινήσαμε με την μεταγραφή των διαφημιστικών κατά την διάρκεια της οποίας εγώ προσπαθούσα να προσανατολιστώ ως προς την συνδεσμολογία και τον τρόπο χρήσης των διαφόρων μηχανημάτων.

Εντύπωση μου είχε κάνει ότι, ότι ρώταγα για τα υπόλοιπα μηχανήματα μου το έλεγαν, όταν έφθανα στον server δημιουργείτο μια γενική αμηχανία.

Αφού ρώτησα κάμποσες φορές και ουσιαστική απάντηση δεν πήρα, κάποιος με διαφώτισε: 

- Κοίταξε, τον τηλεοπτικό εξοπλισμό, δηλαδή VTRs, cameras, mixers, routers τον ξέρουμε πολύ καλά, τόσο από πλευράς χειρισμού όσο και συντήρησης.

Σε αυτόν τον server μόνο μια play list ξέρουμε να του δίνουμε.

Τι κάνει, πως το κάνει, δεν ξέρουμε.
Την συντήρηση την έχει με σύμβαση η αντιπροσωπεία και ότι θέλουμε τους τηλεφωνάμε και στέλνουν τεχνικό και το φτιάχνει.
Εμείς δεν τον πειράζουμε.

Σαν διακανονισμός μου φάνηκε αρκετά περίεργος, αλλά εδώ είναι Θεσσαλονίκη, σκέφθηκα, τα καρντάσια τα ρυθμίζουν διαφορετικά από ότι εμείς οι χαμουτζήδες.

Ήρθε και η ώρα να συνδεθώ μεσω του laptop μου.

Έμεινα με το ποντίκι στο χέρι.

- Πόση ώρα υλικό μου είπατε ότι χωράει;

- Χ ώρες, μου απάντησαν.

- Και γιατί τότε εμένα μου δείχνει Υ χωρητικότητα δίσκων, μονολόγησα φωναχτά.

Καμία απάντηση. Άκρα του τάφου σιωπή.

Αφού έκανα 3-4 φορές την διαίρεση των gigabytes δίσκων που διάβαζα, με το bit rate του συμπιεσμένου format, ζήτησα να μου κάνει και κάποιος άλλος από τους παριστάμενους την διαίρεση, μήπως και είχα πάθει νοητικό black out.

Στο σημείο αυτό φαίνεται με λυπήθηκε μια καλή κοπέλα στην γωνία βάθος-δεξιά και μου είπε:

- Είχε χαλάσει κάποιος δίσκος πριν από μήνες και ήρθε ο τεχνικός της αντιπροσωπείας και κάτι έκανε. Αλλά μην με ρωτήσεις περισσότερα, δεν ξέρω τίποτα γι' αυτό το μηχάνημα, ... μόνο ότι κάποιος ήρθε και κάτι έκανε ... γιατί δεν το πειράζουμε.

- Ωραία, είπα, θα πάρω τηλέφωνο τον αντιπρόσωπο να τον ρωτήσω, τον γνώριζα πολύ καλά.

Μου απάντησε ότι "κάτι είχε γίνει, αλλά δεν θυμόνταν, είχαν περάσει άλλωστε τόσοι μήνες", αλλά θα κοίταγε από τα δελτία αποστολής να δει αν και τι υλικό είχε διακινηθεί και θα με έπαιρνε τηλέφωνο όταν το έβρισκε.

Κάθισα και περίμενα, αλλά η ώρα περνούσε και το τηλέφωνο δεν χτυπούσε.

Οπότε -περισσότερο από τύχη μάλλον- έκανα την κατάλληλη κίνηση.

Ζήτησα από τον τεχνικό του εργαστηρίου να μου φέρει ένα σταυροκατσάβιδο και ένα σετ αλλενάκια.

- Και τι τα θέλεις; με ρώτησε

- Να βγάλω το front panel και να βρεθώ στα trays των δίσκων, του απήντησα.

 - Α.. όχι, μου το ξέκοψε, εμείς δεν το πειράζουμε, σου το είπαμε.

- Εσείς δεν το πειράζετε, αλλά εγώ το πειράζω, του απάντησα αυστηρά. Θα μου φέρεις αυτά που σου ζήτησα;

Έφυγε και δεν ξαναγύρισε γιατί ... είχε έρθει η λήξη της βάρδιάς του.

Κατά μεγάλη όμως «σύμπτωση» με πήρε ο αντιπρόσωπος ο οποίος μου είπε τα εξής:

Όταν είχε παραδοθεί το μηχάνημα είχε 7 SCSI δίσκους 18 GB ο καθένας.

Με την πάροδο του  χρόνου βγήκε η επόμενη γενιά των δίσκων, διπλάσιας χωρητικότητας, η οποία όμως αποδείχθηκε γενικά προβληματική και όλοι, κατασκευαστές σκληρών δίσκων και servers πήγαν άρον-άρον στην επόμενη που ήταν και αυτή διπλάσιας χωρητικότητας από την προηγούμενη (δηλαδή τετραπλάσιας από την αρχική).
Όταν παρουσιάστηκε η βλάβη, το εργοστάσιο του είχε συστήσει να αλλάξει όλους τους δίσκους, πράγμα που έκανε, αλλά δεν τους φορμάρισε γιατί του είπαν από την ΕΡΤ3 ότι έπρεπε αυτό να γίνει κάποια άλλη φορά που θα είχαν χρόνο.
Κάτι όμως που δεν είχε συμβεί μέχρι τότε.

Είχε λυθεί το μυστήριο της διαφοράς των δίσκων που έδινε το σύστημα και της πραγματικής χωρητικότητας του οπτικοακουστικού υλικού.

Το σύστημα έβλεπε τους νέους δίσκους στο μέγεθος των αρχικών, δηλαδή στο 1/4 της πραγματικής τους χωρητικότητας.

- Πάμε να τους φορμάρουμε, είπα.

Τότε πετάχτηκε μια υπάλληλος, η οποία μέχρι τότε δεν είχε βγάλει λέξη και άρχισε τα «δεν γίνεται»

- Δεν γίνεται, γιατί έχει μέσα 700-800 διαφημιστικά, οπότε θα μας πάρει εβδομάδες να τα μεταγράψουμε σε κασέτες.

- Γίνεται, γιατί θα τα κάνουμε μια play list και θα τα βγάλουμε σε ένα συνεχές clip διάρκειας όσο η διάρκεια των κασετών στις οποίες θα τα μεταγράψουμε. Τι κασέτες έχετε, 60 ή 120 λεπτών;

- Δεν γίνεται, γιατί σε μία ώρα αρχίζει ζωντανό πρόγραμμα που έχει πολλές διαφημίσεις λόγω της μεγάλης του τηλεθέασης και δεν θα προλάβουμε.

- Γίνεται, γιατί θα το κάνουμε όπως και το πρωί και δεν δημιουργήθηκε πρόβλημα.

- Δεν γίνεται, γιατί το πρωί χρησιμοποιήσαμε δύο VTRs, βάλε και ένα που θα χρειασθεί για το ξεφόρτωμα και άλλο ένα για να γράψουμε την εκπομπή, σύνολο 4, έχουμε μόνον 3. Είχαμε και άλλα δύο, αλλά είναι για επισκευή στο εργαστήριο.

- Τι ώρα παίζει το τελευταίο διαφημιστικό;

- Έντεκα και τόσο το βράδυ.

- Και το πρωί, τι ώρα ρίχνετε τα πρώτα;

- Στο πρώτο break, μεταξύ 7 και 15 και επτάμιση.

 - Έχω εισιτήριο για την πτήση των εννιά, θα το αλλάξω για αύριο και θα κάτσουμε την νύκτα να τον φορμάρουμε. VTR ελεύθερο θα έχουμε και ένα οκτάωρο, να την κάνουμε την δουλειά  με την άνεσή μας.

Με κοίταξε λες και είχε δει τον δολοφόνο με το πριόνι. 

- Δεν μπορούμε εμείς να κάνουμε τέτοιου είδους αλλαγές στις βάρδιες.
Πρέπει να πάρει απόφαση η Διοίκηση.

Να 'μαι πάλι πίσω στο γραφείο του τεχνικού Διευθυντή.

- Κάτσε να καταλάβω τι μου λες, γιατί θα τρελαθώ.

Μπορούμε να έχουμε άλλες 3 φορές όση χωρητικότητα έχουμε σήμερα, χωρίς να δώσουμε μία.

- Την πληρώσατε όταν σας αντικατέστησαν τους δίσκους πριν από μήνες.

- Και γιατί εγώ το μαθαίνω τώρα από από εσένα;

 - Τι να σου πω, κάνε ΕΔΕ να το μάθεις.

Αυτό που μπορώ όμως να σε διαβεβαιώσω είναι ότι κανείς στην ροή δεν έδειξε έκπληξη όταν έσκασε το μυστικό. Το ήξεραν όλοι.

- Κάτσε, γιατί αυτό που μου λες είναι πολύ σοβαρό.

 

Παίρνει κάποιον άλλον τηλέφωνο ο οποίος έρχεται τρέχοντας στο γραφείο.

Γίνομαι μάρτυρας της ακόλουθης μεταξύ τους συζήτησης:

- Να δεις ότι είναι δουλειά του τάδε.

- Όχι, δεν πρέπει να είναι αυτού, του δείνα πρέπει να είναι.

- Όχι, ο τάδε πρέπει να είναι. Τα ίδια δεν μας είχε κάνει και με την περίπτωση (αναφέρει όνομα);

- Ναι, αλλά εκείνη ήταν άλλη περίπτωση, δεν είχε σχέση με μηχανήματα.
Με τα μηχανήματα ασχολείται αυτός που λέω εγώ.
Δεν θυμάσαι τι έγινε με (αναφέρει γνωστή εταιρεία εξοπλισμού).

Αφού έκαναν, για κανένα τέταρτο, τις υποθέσεις τους, θυμήθηκαν ότι είχαν και εμένα εκεί.

- Να αλλάξω τελικά πτήση ή όχι, ρώτησα.

Ήρθα για να σας βοηθήσουμε και δεν με πειράζει να εργαστώ όλη την νύκτα.

Αλλά μην μου αρχίσουν τα δεν έχω το τάδε, δεν γίνεται το δείνα, γιατί ….

Όχι, μου λένε και οι δύο, πάρε κανονικά την πτήση σου γιατί πρώτα πρέπει να ενημερώσουμε τον Γενικό μας.

Απέναντι από την ΕΡΤ3 είχε ένα πολύ ωραίο εστιατόριο.

Είχε πάει 6 ή ώρα, αλλά αυτός σερβίρει όλη μέρα.
Απήλαυσα το Θεσσαλονικιώτικο γεύμα μου.

Κύριε Κουτσούμπα σας παρακαλώ,

Στηρίξτε το εστιατόριο καλύτερα.
Περισσότερο θα μας λείψει αν κλείσει. 

Retro προσλήψεις ΕΡΤ (1983)

Τώρα που πολύ συζήτηση γίνεται για τις προσλήψεις της Δημόσιας Τηλεόρασης, να σας αφηγηθώ το πως προσλήφθηκα στην ΕΡΤ το 1983.

Πρώτα απ' όλα όμως κρίνω απαραίτητο να σας βάλω λίγο στο πνεύμα της εποχής.

 Όταν το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές το 1981 και σχημάτισε κυβέρνηση, υπήρξε ένας μικρός αριθμός στελεχών του που βάλθηκαν να κάνουν πράξη το: 

«Εμείς δεν θα κάνουμε αυτά που έκανε η Δεξιά». 

Σε αυτά που είχε κάνει η Δεξιά παραλαμβανόταν και το παραδοσιακό «ρουσφέτι».

Τα στελέχη βέβαια αυτά με τον καιρό είτε απογοητεύθηκαν και αποχώρησαν, είτε τα απέβαλε το σύστημα εξουσίας για τις απαράδεκτες νεωτερίστικες απόψεις τους.

Το 1982 όμως που η ΕΡΤ προκήρυξε θέσεις τεχνικών, λίγο καιρό αφού είχε αναβαθμισθεί από ασπρόμαυρη σε έγχρωμη, τέτοια άτομα υπήρχαν ακόμη σε θέσεις της κρατικής μηχανής. 

Οι Μαυρογιαλούροι δεν είχαν ακόμη επικρατήσει ολοσχερώς.

Είχα την τύχη να πέσω σε έναν τέτοιο άνθρωπο, υψηλόβαθμο στέλεχος του ΟΤΕ και μέλος του ΔΣ της ΕΡΤ την εποχή εκείνη. 

Το όνομα αυτού, Κούτρης.

Τώρα που σας έβαλα στο κλίμα, ας δούμε και τα γεγονότα:

Η πρόσκληση περιλάμβανε και έξι (6) θέσεις ανωτάτης εκπαίδευσης (ηλεκτρολόγων μηχανικών ή φυσικών ραδιοηλεκτρολόγων).

Εγώ την εποχή εκείνη είχα δουλειά, αλλά το ψώνιο μου με τα Ερτζιανά με έσπρωξε να υποβάλω αίτηση.

Μετά το πρώτο ξεσκαρτάρισμα ακολούθησε η καθιερωμένη συνέντευξη.

Η τριμελής επιτροπή είχε σαν πρόεδρο το μέλος του ΔΣ που προανέφερα και σαν μέλη τον τότε Δ/ντη Τεχνικών Υπηρεσιών και έναν νεαρότερο μηχανικό που το έπαιζε και ολίγον συνδικαλιστής.

Η συνέντευξή μου κράτησε αρκετά περισσότερο από αυτές των υπολοίπων υποψηφίων και όταν σηκώθηκα να φύγω ο πρόεδρος, εντελώς εκτός πρωτοκόλλου και προς μεγάλη απορία των υπολοίπων δύο μελών, με ξεπροβόδισε με την ακόλουθη φράση:

«Από όσους υποψηφίους έχουμε μέχρι τώρα δει, κύριε Μιχαηλίδη, είσαστε ο πλέον κατάλληλος. 

Άτομα σαν εσάς, τα χρειάζεται η ΕΡΤ».

Περιττό να πω ότι έφυγα πανευτυχής, προσπαθώντας να εκτιμήσω πόσους μέχρι τότε είχαν δει και τι πιθανότητες υπήρχαν να υπάρξουν στην συνέχεια έξι καλύτεροι από εμένα.

Ο καιρός όμως περνούσε και αποτελέσματα δεν ανακοινωνόντουσαν.

Ώσπου μια μέρα συνάντησα τυχαία στον δρόμο τον Ηλία, συμφοιτητή από το ΕΜΠ, ο οποίος με πληροφόρησε ότι είχε πετύχει στον διαγωνισμό της ΕΡΤ και μάλιστα με γνήσια απορία με ρώτησε:

«Καλά εσύ που όλο με πομπούς και ηλεκτρονικά ασχολιόσουνα στο Πολυτεχνείο, πως και δεν έκανες αίτηση; Δεν το πήρες είδηση ή δεν σε ενδιέφερε;»

Έμαθα επίσης ότι όλο αυτό το διάστημα που καθυστερούσε η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων είχαν "αυγατίσει" και οι θέσεις. 

Από έξι είχαν γίνει είκοσι.

Και το όνομά μου δεν ήταν σε καμία…

Το σκέφθηκα, το ξανασκέφθηκα και στο τέλος  αποφάσισα να στείλω ένα τηλεγράφημα στον τότε Γενικό Διευθυντή της ΕΡΤ.

Δεν ήταν τηλεγράφημα διαμαρτυρίας, ήταν τηλεγράφημα ειρωνικού περιεχομένου και φαίνεται γι’ αυτό και έπιασε. 

Πρέπει το χιουμοριστικό "ξεμπρόστιασμά" μου να μην άφησε αδιάφορο τον Γεν. Δ/ντη.

Έτσι, μετά από λίγες μέρες δέχθηκα τηλεφώνημα από τον πρόεδρο της επιτροπής, ο οποίος μου ζήτησε να τον συναντήσω στο γραφείο του στον ΟΤΕ που ήταν στην οδό Στουρνάρη, σε όροφο που σήμερα κατέχει το κατάστημα Πλαίσιο.

Πήγα βέβαια, για να μάθω ότι στην περίπτωσή μου «είχε γίνει κάποιο λάθος στην βαθμολογία» και  ήδη είχε δοθεί εντολή από τον Γενικό Διευθυντή για να «διορθωθεί».

Το να «διορθωθεί» ήταν εύκολο μεν να λεχθεί, αλλά πολύ δύσκολο να υλοποιηθεί, αφού η καθυστέρηση στην ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και η αύξηση των θέσεων είχαν προκύψει ύστερα από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις για την επίτευξη συμφωνίας ποσόστωσης προσλήψεων διπλωματούχων ΑνωΤάτων σχολών (ΑΤ) προς ηλεκτρονικούς ΑνωτέΡων (ΑΡ).

Ο λόγος ήταν περίπου 160/20 οπότε όταν το σωματείο των ηλεκτρονικών έμαθε την πρόθεση της διοίκησης να προσλάβει έναν ακόμη ΑΤ,  ετοίμασε κατάλογο με οκτώ ακόμη «επιλαχόντες» ΑΡ.

Ο πρόεδρος του ΔΣ, καθηγητής Νομικής, το ξεκαθάρισε:

«Μας ζητήσατε να κάνουμε μια ακόμη πρόσληψη, εκτός σειράς, για να διορθωθεί ένα λάθος, όπως λέτε,  και εδώ μας φέρνετε έναν κατάλογο με εννέα ονόματα. 

Δεν γίνεται. 

Έχουμε ήδη προσλάβει πολλαπλάσιους από όσους όριζε η αρχική προκήρυξη».

Την «λύση» την έδωσε ένας από τους είκοσι, που φαίνεται είχε πολλαπλά «προσόντα», αφού είχε επιτύχει και σε κάποιον άλλο διαγωνισμό που έτρεχε παράλληλα την εποχή εκείνη. 

Η Δ/νση Προσωπικού της ΕΡΤ επικοινώνησε μαζί του και του εζήτησε να διευκολύνει την κατάσταση στέλνοντας μια επιστολή με την οποία να δηλώνει ότι δεν αποδέχεται τον διορισμό. 

Αυτός όμως ήθελε να βεβαιωθεί ότι η άλλη θέση, την οποία προτίμησε, άξιζε τον κόπο και στο μεταξύ να έχει και τις δύο options ανοικτές, οπότε δεν έστειλε την ζητούμενη επιστολή.

Έπρεπε λοιπόν να  περάσει το δίμηνο που ο κανονισμός όριζε σαν αποκλείστικό  όριο ανάληψης υπηρεσίας, για να εγκριθεί από το ΔΣ η αντικατάστασή του από εμένα.

Και ευτυχώς που υπήρξαν και κανα-δυό περιπτώσεις με ΑΡ που δε παρουσιάσθηκαν και αντίστοιχα αντικαταστάθηκαν από επιλαχόντες, γιατί χωρίς αυτή την «αντιπαροχή» δεν επρόκειτο να δεχθούν την δική μου πρόσληψη.

Της μυλωνΕΡΤ ο άντρας και οι πραγματευτάδες

Μέσα στην βαβούρα που επικρατεί τις τελευταίες ημέρες, διαβάζω σε fora, blogs και αλλαχού συγκρίσεις μεταξύ ΕΡΤ και διεθνών τηλεοπτικών οργανισμών, όπως το  BBC το CNN κ.λ.π.

Όταν δούλευα στην ΕΡΤ (έως το 1991), το συνεργείο τεχνικών που κάλυπτε ραδιοφωνικά κάποιο αθλητικό γεγονός, ποδόσφαιρο, μπάσκετ κλπ. αποτελείτο από τέσσερα (4) άτομα, χώρια τους δημοσιογράφους.
Στο υπηρεσιακό station wagon τους έβλεπες και τους αναγνώριζες αμέσως.
Δύο μπροστά και δύο πίσω.

Οι ειδικότητες:
α) Ο ηχολήπτης, ο μόνος απολύτως απαραίτητος.
β) Ο βοηθός του ηχολήπτη, για να κουβαλάει και "δοκιμάζει" το μικρόφωνο στην περίπτωση κατά την οποία δημοσιογράφος θα έκανε μια συνέντευξη εκτός booth, ας πούμε στον αγωνιστικό χώρο. Το να δώσουν στον δημοσιογράφο ένα ασύρματο μικρόφωνο, το fold back ακουστικό του και να του δείξουν πώς να τα χρησιμοποιεί αν/όταν χρειαστεί, απαγορευόταν από τον κανονισμό λειτουργίας.
γ) Ο ηλεκτρολόγος, ο οποίος -μην γελάσετε- έβαζε την κονσόλα ήχου στην πρίζα και στην συνέχεια καθόταν και έβλεπε τον αγώνα. Το να βάλει ο ηχολήπτης την κονσόλα του στην πρίζα, επίσης απαγορευόταν από τον κανονισμό λειτουργίας. Είχα τότε εισηγηθεί να προμηθευτούμε κονσόλες με επαναφορτιζόμενες μπαταρίες (όπως τα τηλεοπτικά συνεργεία που δούλευαν με μπαταρίες χωρίς ηλεκτρολόγο), ώστε να μην επιβάλλεται, λόγω κανονισμού, η παρουσία ηλεκτρολόγου. Ευγενικά, μου είχαν υποδείξει να το ξεχάσω.
δ) Ο οδηγός του station wagon, καθόσον ο κανονισμός επίσης, προέβλεπε ότι τα οχήματα της ΕΡΤ, ανεξαρτήτως μεγέθους, τα οδηγούν μόνον υπάλληλοι της αντίστοιχης κατηγορίας.

Την ίδια εποχή στο BBC, στο οποίο εν τω μεταξύ η Thatcher είχε περιορίσει την κρατική επιχορήγηση, είχε υιοθετήσει την μετάβαση στη multidisciplinary δημοσιογραφία.
Ο δημοσιογράφος δηλαδή, οδηγούσε ο ίδιος το μέσο μεταφοράς του και έπρεπε να μπορεί να κάνει ο ίδιος κάμερα, ήχο και να στήσει δύο φώτα, εφόσον εχρειάζετο.
Το τηλεοπτικό (προσοχή όχι ραδιοφωνικό) συνεργείο αποτελείτο από δύο άτομα, δηλαδή έναν δημοσιογράφο και έναν τεχνικό ώστε να κάνει ο δεύτερος κάμερα κατά το stand-up του πρώτου και επίσης να καλύπτει την περίπτωση που απαιτείτο κάτι τεχνικά πιο σύνθετο.
Την ίδια εποχή, η εταιρεία έρευνας και ανάπτυξης του BBC (το παλαιό BBC είχε σπάσει πλέον σε 3 ή 4 εταιρείες) δούλευε εντατικά σε ένα πρόγραμμα που προέβλεπε ότι ο παραπάνω δημοσιογράφος θα έπρεπε στην συνέχεια, επί τόπου του θέματος, να μοντάρει τη λήψη, να γράψει το σχολιασμό για το θέμα και το κείμενο για το tele-prompter του παρουσιαστή, ακόμη και να ηχογραφήσει το σπικάζ του και τέλος μέσω κινητής τηλεφωνίας να στείλει το μισο-έτοιμο θέμα στο κέντρο ειδήσεων του σταθμού, απ' όπου μετά από σύντομη επεξεργασία "φινιρίσματος" και τελικού ελέγχου-έγκρισης ήταν έτοιμο να εισαχθεί στον server για να παιχθεί.

Αλλά και πιο πρόσφατα, την εποχή του στησίματος της ΕΡΤ Ψηφιακής, όταν πρότεινα να προμηθευθούμε ρομποτικές κεφαλές καμερών για το τηλεοπτικό studio, που όλοι πλέον οι σοβαροί σταθμοί χρησιμοποιούν εδώ και πολλά-πολλά χρόνια, πάλι με αποθάρρυναν ευγενικά.

Να τα βάζουμε τώρα με τον κλάδο των εικονοληπτών; (κάμεραμεν) Δεν λέει.

Καθίστε τώρα εσείς και συγκρίνατε της μυλωνού τον άντρα με τους πραματευτάδες.

ΕΡΤ ΑΕ In memoriam

Η πρόσφατη θέση της ΕΡΤ ΑΕ σε καθεστώς εκκαθάρισης, μου έφερε στο νου αναμνήσεις από τα χρόνια που εργάσθηκα εκεί και έτσι αποφάσισα να καταθέσω μία ακόμη προσωπική εμπειρία, εις μνήμην και μεταθανάτια συνηγορία.

Ο κανονικός τίτλος της παρούσας ανάρτησης θα έπρεπε να είναι:

«Καταρρίπτουμε και δορυφόρους, άμα λάχει»*

Μίαν ωραίαν πρωίαν λοιπόν, στα μέσα της δεκαετίας του 1980, με φωνάζει ο διευθυντής τεχνικών υπηρεσιών και μου δίνει μια επιστολή που του είχε στείλει ο ομόλογος του της Σουηδικής Τηλεόρασης.

Οι Σουηδοί θέλουν να «σηκώσουν» έναν τηλεοπτικό δορυφόρο και μας ζητούν να συμμετάσχουμε.

Ετοίμασε ένα έγγραφο προς το υπουργείο Τύπου, με κοινοποίηση της επιστολής, να μας πουν αν θέλουν να ξεκινήσουμε διαπραγματεύσεις με την Σουηδική Τηλεόραση, ή αν θέλουν να το χειριστούν οι ίδιοι στο δικό τους επίπεδο.

Προφανώς, είδε στο πρόσωπό μου ζωγραφισμένη την έκδηλη απορία του πως και γιατί μας θυμήθηκαν οι Σουηδοί, γι’ αυτό και συνέχισε:

Δεν λέει πολλά-πολλά η επιστολή, γιατί την στέλνει ο τεχνικός τους διευθυντής, αλλά έχει επάνω το όνομα και το τηλέφωνο του αρμόδιου που μπορεί να σου δώσει περισσότερες πληροφορίες.

Πάρε τον τηλέφωνο, γιατί πολλά πράγματα που λέγονται από το τηλέφωνο δεν γράφονται στην επίσημη αλληλογραφία.

Βγήκα από το γραφείο του και ενώ βάδιζα στον διάδρομο, διάβαζα και ξανα-διάβαζα το κείμενο της σύντομης επιστολής.

Ήταν, δεν ήταν, 5-6 γραμμές με την προσφώνηση και την υπογραφή.

Τα μάτια μου είχαν κολλήσει σε ένα γνώριμο ακρωνύμιο: ”WARC”

Σαν ένας γνήσιος wannabe ραδιοερασιτέχνης (βραχέων) ήξερα εξ απαλών ονύχων ότι το ακρωνύμιο WARC προέρχεται από το World Administrative Radio Conference και αναφέρεται σ’ ένα παγκόσμιο Όργανο της ITU, αντίστοιχο με τη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ, αλλά για θέματα ραδιοεπικοινωνιών.

Που κόλλαγε όμως τώρα η WARC με τον δορυφόρο που ετοίμαζαν οι Σουηδοί;

Είχα όμως σαφείς οδηγίες από τον διευθυντή μου και τις ακολούθησα.

Ο φιλικός Σουηδός συνάδελφος με Αγγλικά μου μ’ έκαναν να ντρέπομαι για τα δικά μου, μου τα εξήγησε όλα χαρτί και καλαμάρι.

Οι θέσεις «παρκαρίσματος» των γεωσύγχρονων δορυφόρων στο διάστημα είχαν ήδη αρχίσει να εξαντλούνται.

Τα πλούσια κράτη που είχαν την οικονομική δυνατότητα, κατελάμβαναν μία-μία τις θέσεις, ξεκινώντας από τις καλές και στο τέλος δεν θα έμενε τίποτα για τους αργοπορημένους.

Γι’ αυτό τον λόγο στην προηγούμενη WARC οι αναπτυσσόμενες χώρες, κυρίως οι Αφρικανικές, είχαν επιτύχει να περάσουν Κανονισμό σύμφωνα με τον οποίο η εκχώρηση θέσεων από τότε και στο εξής δεν θα γινόταν όπως παλαιότερα με το σύστημα first come-first served, αλλά με μία χρονική κλιμάκωση και πριμοδότηση των αιτήσεων που συνυποβάλοντο από περισσότερα του ενός κράτη.

Η τεχνολογία και τα εύλογα μεγέθη κεραιών της εποχής επέτρεπαν μια θέση ανά 3 μοίρες, 120 δηλαδή θέσεις όλες και όλες για να εξυπηρετηθεί όλη η γη.

Και όλες οι θέσεις βέβαια δεν ήσαν ίδιες.

Πάνω από τον Ειρηνικό έβρισκες όσες άντεχε η τσέπη σου.

Πάνω όμως από την Ευρώπη είχε ήδη επέλθει το αδιαχώρητο.

Υπήρχαν όμως ακόμη 1-2 ελεύθερες στις παρυφές, που για την κεντρική Ευρώπη θεωρούντο σαν μέτριες, γι' αυτό και δεν είχαν ήδη καταληφθεί, αλλά αρκετά καλές για Ελλάδα και Σουηδία.

Τότε διαπίστωσα ότι Ελλάδα και Σουηδία απέχουν μεν μεταξύ τους αρκετούς παραλλήλους, αλλά από άποψη μεσημβρινών είναι γειτονάκια.

Αυτή ήταν και η ουσία της πρότασης των Σουηδών:

Βάλτε την σφραγίδα «Ελληνική Δημοκρατία» στην αίτησή μας για την θέση, για να την σιγουρέψουμε και τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνουμε εμείς.

Καταπληκτική ευκαιρία σκέφθηκα, αλλά σαν παζαρλής τουρκόσπορος που είμαι, δεν το έδειξα.

- Και τι θα πάρουμε εμείς και πόσο θα μας κοστίσει, ρώτησα.

- Ο δορυφόρος έχει 4 αναμεταδότες (transponders), οι τρείς εκ των οποίων εκπέμπουν μέσω σταθερής κεραίας και ο τέταρτος μέσω κατευθυνόμενης (steerable).

Τον τελευταίο θέλουμε να τον κρατήσουμε εμείς, γιατί η Σουηδία είναι πολύ επιμήκης και αν θελήσουμε να την καλύψουμε με την σταθερή δέσμη, θα χάσουμε μεγάλο τμήμα της κεντρικής Ευρώπης και σίγουρα όλη την Μεσσόγειο.

Εσείς μπορείτε να πάρετε έναν από τους 3 της σταθερής δέσμης και το κόστος θα το μοιραστούμε αναλογικά, ¾ εμείς ¼ εσείς.

Μέσα μου πέταγα από την χαρά μου, αλλά ο παζαρλής μικρασιάτης εαυτός μου, είχε κλειδώσει στην ντουλάπα τον άλλο -τον μηχανικό- και έκανε αυτός ότι ήθελε.

- Μπορείτε να μου στείλετε το footprint της κεντρικής δέσμης, να δω πως καλύπτεται η χώρα, του ζήτησα.

Μου έστειλε ένα πλήρη φάκελο και έπεσα στην μελέτη.

Ταυτόχρονα ετοίμασα και το έγγραφο προς το υπουργείο Τύπου.

Ο καιρός περνούσε, αλλά απάντηση από το υπουργείο, καμία.

Ο Σουηδός κάθε εβδομάδα – δεκαπέντε μέρες μου τηλεφωνούσε να μάθει πως προχωράει το θέμα.

Εγώ έριχνα την μπάλα στην εξέδρα προσπαθώντας να κερδίζω χρόνο, άλλοτε, επισημαίνοντας ότι η Κρήτη βρίσκεται στις παρυφές της κάλυψης και θα χρειάζεται πιάτα μεγαλύτερα του μέτρου, άλλοτε, ότι η Κύπρος που μας ενδιαφέρει είναι τελείως έξω, και ότι άλλο μπορούσα να μοντάρω για να μην του πω ότι το υπουργείο Τύπου μας έχει γράψει κανονικότατα.

Ταυτόχρονα, πήγαινα στον διευθυντή μου ο οποίος έπαιρνε μπροστά μου τηλέφωνο κάποιον υψηλόβαθμο στο υπουργείου Τύπου και του ζητούσε μια απάντηση. Μία οποιαδήποτε απάντηση.

Ναι ή όχι, δεν είχε πλέον καμία σημασία, είχαμε γίνει ρεζίλι στους Σουηδούς.

Το τελευταίο τηλεφώνημα του Σουηδού το θυμάμαι σαν να έγινε χθες:

- Άκουσε, μου λέει, αυτά που θα σου πω.

Είμαι εξουσιοδοτημένος, από ψηλά -πιο ψηλά δεν γίνεται- να σου τα πω για να τα μεταφέρεις και εσύ στην ιεραρχία σου, ισχύουν 100%, αλλά σε διακρατικό επίπεδο δεν θα επιθυμούσαμε να κάνετε χρήση της συνομιλίας μας αυτής.

Αν μας απαντήσετε ότι θα θέλατε να καλύψετε καλύτερα την Κρήτη, την Ρόδο, την Κύπρο κ.λ.π, είμαστε διατεθειμένοι να σας παραχωρήσουμε την steerable antenna με την οποία θα έχετε την τέλεια κάλυψη.

Αν πάλι μας απαντήσετε ότι αδυνατείτε να συμμετάσχετε λόγω έλλειψης των αντίστοιχων πιστώσεων, όπως μου έχεις πει, θα σας προτείνουμε να χρηματοδοτήσουμε εμείς την δική σας συμμετοχή με πολύ ευνοικούς όρους αποπληρωμής, που δεν μπορώ να σου πω τώρα γιατί και εγώ δεν τους ξέρω -δεν είναι της ειδικότητάς μου άλλωστε- αλλά αυτό που κατάλαβα είναι ότι είναι πραγματικά πολύ καλοί όροι.

Η απάντηση του υπουργείου Τύπου δεν ήρθε ποτέ, ούτε και άλλο τηλεφώνημα από τον Σουηδό.

(*) Την εποχή εκείνη ο μακαρίτης υφυπουργός Τύπου Μαρούδας, είχε εκστομίσει το αμίμητο:

Αν κάποιος δορυφόρος παραβιάσει τον Ελληνικό εναέριο χώρο, θα τον καταρρίψουμε.

ΕΡΤ ΑΕ Sign off

Σχεδόν δέκα χρόνια από την επαγγελματική μου ζωή (1983-91) τα πέρασα στην ΕΡΤ.

Την καλή εποχή της ιδιωτικής τηλεόρασης σηκώθηκα και έφυγα, γιατί αφενός είμαι καλός στην δουλειά μου, αφετέρου την αγαπώ και ως εκ τούτου δεν με κουράζει και τελικά λόγοι αυτοσεβασμού δεν μου επιτρέπουν να βλέπω άσχετους συναδέλφους κομματάνθρωπους - γλειψιματίες να το παίζουν "υψηλά στελέχη".

Στην συνέχεια εργάσθηκα στον ιδιωτικό τομέα και έχοντας την κατάλληλη ειδικότητα την κατάλληλη στιγμή, οι κόποι μου ανταμείφθηκαν αρκετά καλά.

Την εποχή του στησίματος της ΕΡΤ- Ψηφιακής εργάσθηκα και πάλι γι’ αυτήν, αλλά αυτή την φορά σαν συμβασιούχος, με συνολικές ετήσιες αποδοχές σχεδόν τις μισές από τους παλαιούς μου συναδέλφους που πλέον είχαν καταλάβει διευθυντικές καρέκλες.

Το αποδεχόμουν χωρίς  καμία μεμψιμοιρία, για τον απλό λόγο ότι από χαρακτήρα είμαι ευγνώμων.

Στην ΕΡΤ έμαθα τηλεόραση, γνώση που στην συνέχεια μπόρεσα να πουλήσω σε καλή τιμή.

Θεωρώ την επιστροφή μικρού μέρους από τα κερδισμένα, στην πηγή από την οποία ανέβλησαν, σαν μια πράξη ευγενή και έντιμη.

Και μιας και έθιξα το θέμα της εντιμότητας, μεγάλο κουσούρι και δαύτο.

Σε ένα εργασιακό περιβάλλον που το μεγαλύτερο μέρος των ατόμων που το απαρτίζουν, περισσότερο ή λιγότερο, συναλλάσσεται ή ενδίδει, το να είναι κάποιος εκ πεποιθήσεως «μη συναλλασσόμενος ή ενδίδων», αποτελεί μέγα πρόβλημα για ολόκληρο το περιβάλλον και μεγαλύτερο βέβαια για τον ίδιο.

Αυτά για προσανατολισθείτε ως προς το ποιος καταθέτει τα επόμενα.

Η θέση σε εκκαθάριση της ΕΡΤ, σίγουρα με λυπεί.

Όμως, το ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει την ίδια πορεία, για εμένα δεν είναι κάτι καινούργιο.

Προειδοποιούσα σχετικά τους συναδέλφους από τα πρώτα χρόνια της εμφάνισης της ιδιωτικής τηλεόρασης.

Ο τρόπος βέβαια που επελέγη για να τερματισθεί η κόντρα πορεία, είναι αυτός που περιγράφεται από την λαϊκή ρήση «πονάει μάτι, κόβει κεφάλι».

Αλλά πως αλλιώς μπορούσε να γίνει;

Με εκλογίκευση, αξιοκρατία, διαφάνεια, μπλα, μπλα, μπλα, θα αντιτάξουν μερικοί.

Ευπρόσδεκτοι είστε να προσθέστε και όποια άλλη ωραία και υψηλού αντανακλαστικού συναισθήματος έννοια προτιμάτε.

Καλά κρασιά, θα απαντούσα.
Δείξτε μου πρώτα αυτούς που θα εφαρμόσουν αυτά που παραθέσατε και στην συνέχεια το ξανασυζητάμε.

Μέχρις ότου όμως τους βρουν, διαβάστε δύο σχετικές αναρτήσεις μου, μία παλαιότερη και μία πολύ πρόσφατη.