Αστακουδάκια δύο, το ένα το τρώμε, το άλλο το πετάμε

Διάβασα ότι η κυβέρνηση πρόκειται να προχωρήσει στην εξίσωση των τιμών του πετρελαίου θέρμανσης με αυτό της κίνησης και υποκλίθηκα ακόμη μία φορά στην ασχετοσύνη και τον αρπακολισμό αυτών που μας κυβερνάνε.

Και να σας πω το γιατί:

Μία καλή και καλο-συντηρημένη εγκατάσταση κεντρικής θέρμανσης θα δώσει στο χώρο μας –όχι στο λεβητοστάσιο- στην καλύτερη περίπτωση 10 kWh θέρμανση ανά λίτρο καυσίμου.

Αν η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης ανέβει στα 1,40 Ευρώ/λίτρο, αυτό μεταφράζεται σε 0,14 Ευρώ/kWh.

Έλα μου όμως, που το ακριβότερο οικιακό τιμολόγιο της ΔΕΗ (πάνω από 2000 kWh με όλα μέσα) τιμολογείται σήμερα προς 0,127 Ευρώ/kWh.

Έρχεται λοιπόν σε κάποιον τουλάχιστον 10% φτηνότερα η ηλεκτρική θέρμανση.

Και αυτό το 10% είναι άκρως συντηρητικό γιατί δεν έχουν υπολογιστεί:

α) το κλέψιμο κατά την παράδοση του πετρελαίου

β) η σπατάλη ενεργείας που προκαλείται από την μη ύπαρξη αντιστάθμισης εξωτερικής θερμοκρασίας στις παλαιότερες εγκαταστάσεις (~25-30%) και στις νεώτερες με το σύστημα της αυτονομίας (~10-15%).

γ) οι χαμηλοί βαθμοί απόδοσης των «γερασμένων» λεβήτων

δ) ο ετεροχρονισμός στις ανάγκες θέρμανσης των κατοίκων της ίδιας πολυκατοικίας

και τόσα άλλα...

 

Αν κάποιος πάει ένα βήμα παραπέρα και εγκαταστήσει στους χώρους του σπιτιού του αντλίες θερμότητας (heat pumps) τότε το κόστος θέρμανσής του θα πέσει κάτω από το μισό.

Για μία αντλία με κινητήρα inverter και περιοχή σαν την Αττική, όπου οι ημέρες με θερμοκρασία κοντά στο μηδέν δεν ξεπερνάνε τα 1-2 δεκαήμερα, ένας μέσος ετήσιος συντελεστής COP της τάξης του 2,0-2,5 αποτελεί μία αρκετά συντηρητική παραδοχή.

Αν βέβαια μιλήσετε με κανέναν που θέλει να σας πουλήσει αντλίες θερμότητας θ’ ακούσετε 3,0-3,5 ίσως και 4,0. Αγνοήστε τον, απλά παπαγαλίζει τον συντελεστή για εξωτερική θερμοκρασία 15β Κελσίου.

Αλλά, εκτός αν είσαστε σαν την μικρή μου κόρη που αφήνει όλα τα φώτα ανοικτά και την κυνηγάμε για να τα κλείνει, μπορείτε με μία τέτοια εγκατάσταση να κάνετε επιπλέον οικονομία με όλες τις δυνατότητες αυτοματισμού που δίνουν οι συσκευές αυτές.

Συνοπτικά:

α) Λόγω της βεβιασμένης κυκλοφορίας του αέρα ο χώρος ζεσταίνεται πιο γρήγορα απ΄ ότι με την φυσική κυκλοφορία των κλασσικών σωμάτων. Μπορείτε δηλαδή να περιορίζετε την θέρμανση στους χώρους που δεν χρησιμοποιείτε χωρίς να παθαίνετε θερμικό σοκ όταν θελήσετε να μετακινηθείτε σε αυτούς.

β) Λόγω της αυτοτελούς λειτουργίας των έχετε πολλούς θερμοστάτες, χρονοδιακόπτες και προγράμματα για να κάνετε fine tuning το πρόγραμμα θέρμανσης.

Για να είμαι όμως αντικειμενικός, κάνουν και έναν απαίσιο θόρυβο και αν δεν τοποθετηθούν σε σημείο που η δέσμη του αέρα τους να μην ενοχλεί, μπορεί να σας δημιουργούν και κανένα πονοκέφαλο.

Αν φτάσατε το διάβασμα μέχρι εδώ, θα διερωτάσθε που το πάω.

Όχι, δεν πουλάω οτιδήποτε.

Απλά, κάνω την ασφαλή πρόβλεψη ότι οι υπολογισμοί του ΥπΟικ. και της τρόικας θα πέσουν για ακόμη μία φορά έξω.

Όταν πας για ψάρεμα με τρύπια δίκτυα τα ψάρια θα σου φύγουν και δεν θα φταίνε αυτά.

Ανάλογα, στην περίπτωσή μας, όταν υπάρχει εναλλακτική στο ακριβό πετρέλαιο θέρμανσης ο κόσμος θα στραφεί σ’ αυτή, κάποιες φορές ακόμη και μη θέλοντας. Και δεν θα φταίει αυτός.

Αν πχ. σε μία πολυκατοικία των 15-25 διαμερισμάτων ένας οι δύο δεν πληρώνουν τα κοινόχρηστα, οι υπόλοιποι παίρνουν επάνω τους το βάρος των «μπαταχτσήδων» και η ζωή κουτσά-στραβά συνεχίζεται.

Αν το 1/3 των νοικοκυριών σταματήσει να πληρώνει, λόγω της κρίσης, της ανεργίας, των απανωτών χαρατσιών και του 50% της αύξησης της δαπάνης θέρμανσης, τα υπόλοιπα 2/3 θα βρουν –θέλουν, δεν θέλουν- εναλλακτικές λύσεις.

Παραθέτω τρείς :

α) ατομικό λέβητα φυσικού αερίου αν τους «περισσεύουν» 2-3 χιλιάρικα,

β) μερικά splitάκια αν μπορούν να διαθέσουν τα μισά

και στον πάτο των επιλογών

γ) ηλεκτρικά σώματα λαδιού από το super market της γειτονιάς.

Σημείωση: Το κόστος ηλεκτρικών σωμάτων λαδιού είναι πολύ χαμηλό. 

Στην σαιζόν ήδη, θα έχουν αποσβέσει.

 

Ναι, αλλά εδώ «σώζουμε την πατρίδα» θα πουν οι «εγκέφαλοι» του ΥπΟικ.

Και επειδή έχουν πάει και σε οικονομικά πανεπιστήμια, όπου διδάχθηκαν ολοκληρωτικό, διαφορικό λογισμό και στατιστική θα χρησιμοποιήσουν όπως πάντα την προσφιλή τους μέθοδο «των τριών»

Έχουμε και λέμε:

Ετήσια κατανάλωση, συντηρητικά-συντηρητικά, 6 εκατομμύρια χιλιόλιτρα.

Αυξάνουμε τον ΕΦΚ (Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης) από 60* σε 412 Ευρώ/χιλιόλιτρο και μαζί με το ΦΠΑ, θα εισρεύσουν στα ταμεία του κράτους ~2,6 δις Ευρώ.

Αυτό θα εκτιμήσουν οι «ειδικοί» του ΥπΟικ και θα πάνε να το ανακοινώσουν με επισημότητα στην τρόικα.

Έστησα ένα εξελάκι, δέχθηκα μείωση της κατανάλωσης στο 80% (4,8 εκατ. χιλιόλιτρα) και αυτά τα μοίρασα 70% σε πετρέλαιο και 30% στην ΔΕΗ. 

Επισημαίνω εδώ ότι η kWh της ΔΕΗ δεν επιβαρύνεται με ΕΦΚ και έχει 13% ΦΠΑ αντί του 23% των πετρελαιοειδών.

Αποτέλεσμα: 966 εκατομμύρια στην καλύτερη περίπτωση.

Να σου λοιπόν, τον βλέπω τον υπουργό να μας ανακοινώνει νέα μέτρα μιας και τα προηγούμενα δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα (τι έχουν τα έρ'μα και ψωφάνε;)

Αλλά αυτό είναι το δέντρο. Ας δούμε τώρα το δάσος:

Αυτή η κυβέρνηση, το έχει καταλάβει-δεν το έχει καταλάβει, σπρώχνει τους πολίτες στην ηλεκτρική θέρμανση.

Και που το κακό, θα μου διερωτηθείτε.

Η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας για θέρμανση αποτελεί για την χώρα την απόλυτη σπατάλη, την ώρα που όπως προτρέπει η λαική ρήση θα έπρεπε "να κάνουμε το σκ@τό μας παξιμάδι".

Ακόμη και σε κάποιες βόρειες χώρες που το μεγαλύτερο ποσοστό της ηλεκτροπαραγωγής τους προέρχεται από υδατοπτώσεις, ακόμη και εκεί, μια τέτοια πράξη είναι κοινωνικά στιγματιστέα.
Πολλώ δε μάλλον σε χώρες σαν την δική μας, όπου η ηλεκτροπαραγωγή προέρχεται κυρίως από στερεά και υγρά καύσιμα.

Γιατί άραγε;

Διότι, κατά την παραγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας από καύσιμη ύλη και την μεταφορά της στην κατανάλωση, η μισή χονδρικά ενέργεια ενός υψηλής ποιότητας καυσίμου, όπως το πετρέλαιο, πάει στην ρύπανση του περιβάλλοντος.
Ε, και να μην μιλήσουμε για λιγνίτη, γιατί εκεί τα πράγματα είναι πολλαπλασίως δυσμενέστερα.

Το ισοδύναμο, δηλαδή, ενός χιλιόλιτρου που θα καταναλωθεί επιτόπου σε μία πολυκατοικία στην Αθήνα απαιτεί δύο+ χιλιόλιτρα στο σταθμό παραγωγής της ΔΕΗ.

«Αστακουδάκια δύο, το ένα το τρώμε το άλλο το πετάμε», όπως έλεγε και η μαντάμ Σουσού.

Αλλά αυτή η κυβέρνηση είπαμε, «σώζει την χώρα».

Σε ευαισθησίες για το περιβάλλον θα κολλήσει τώρα;

Ας μάθει να κάνει μερικούς σωστούς υπολογισμούς πρώτα και στην συνέχεια μπορεί να προχωρήσει και σε πιό ευαίσθητες περιοχές.

Έχουν υπολογίσει, σε επίπεδο χώρας, το κόστος του δεύτερου «αστακουδακίου»;

Έχουν υπολογίσει τα επιπλέον πιστοποιητικά διοξειδίου του άνθρακα που το συνοδεύουν σαν «γαρνιτούρα»; (Ε, πως είπατε; Ακόμη δεν το πληρώνουμε; Όταν έρθει η ώρα κάτι θα σκαρφιστείτε;)

Έχουν υπολογίσει την αύξηση των εισαγωγών σε είδη θέρμανσης, από λέβητες φυσικού αερίου που μία γνωστή Γερμανική εταιρεία κατασκευάζει στην γειτονική μας Τουρκία, μέχρι αντλίες θερμότητας από την Άπω Ανατολή.

Προφανώς όχι.

Ούτε που τους περνάει από το μυαλό ότι το 1,6 δις που θα «χαθεί», χωρίς να καταλαβαίνουν το πως και το γιατί, θα βρεί διαφυγή προς τα παραπάνω.

Όταν το ψυχανεμισθούνε, θα σκεφθούνε (ala φυσικό αέριο) να αυξήσουν και την ηλεκτρική κιλοβατώρα κατά 50% έτσι ώστε να μπορέσουν οι Financial Times να γράψουν:

Πιθανότητα χρεοκοπίας της Ελλάδος 111%

(*) πριν λίγους μήνες ο ΕΦΚ ανέβηκε από 21 σε 60 Ευρώ/χιλιόλιτρο και ακόμη δεν έχει προλάβει να πρωτο-εφαρμοσθεί.

Υ.Γ.
Ακούω και εκείνη τη χιλιοειπωμένη δικαιολογία περί της πάταξης του λαθρεμπορίου.
GPS monitoring βυτιοφόρων ή κατεβάστε την εξισωμένη τιμή (κίνησης = θέρμανσης) 20% κάτω από την τιμή της ηλεκτρικής κιλοβατώρας.
Μεγαλύτερη ωφέλεια θα προκύψει, αν κάνετε πλήρεις και όχι αποσπασματικούς προϋπολογισμούς.

Φόρος επί φόρου

Αν μου έλεγε κάποιος ότι θα κληθούμε να πληρώσουμε φόρο -υπό την μορφή έκτακτης εισφοράς- ΚΑΙ για τους φόρους που έχουμε ήδη πληρώσει στο παρελθόν, θα τον κοίταζα με συμπάθεια πιστεύοντας ότι μπροστά μου έχω άτομο ειδικών νοητικών αναγκών.

Στο μυαλό κάθε νοήμονος ατόμου με μη διασαλευμένη λογική, η φορολογία συναρτάται πρωτίστως με το καθαρό εισόδημα.

Κάμπτοντας την λογική μέχρι ένα τόσο δα σημείο πριν αυτό της θραύσης της, θα έβλεπα σε περιπτώσεις εκτάκτων φορομπηχτικών καταστάσεων συνάρτηση της φορολογίας με την ύπαρξη του ατόμου (κεφαλικός φόρος ή άλλως τέλος επιτηδεύματος) ή και την περιουσία (εισφορά επί των ακινήτων).

Ο φόρος επί φόρου στην λογική μου ευρίσκεται πολύ πέραν του σημείου θραύσης και της πλέον ελαστικής έως βισκοελαστικής (λάστιχο) λογικής.

Δυστυχώς όμως το είδαμε και αυτό.

Στο εκκαθαριστικό σημείωμα για τις έκτακτες εισφορές το ποσό υπολογισμού της "ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης" περιλαμβάνει:

-Συνολικό Δηλωθέν εισόδημα

-Αυτοτελή φορολογούμενα ποσά

-ΦΟΡΟΣ ΑΥΤΟΤΕΛΩΣ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΝ ΠΟΣΩΝ

Πρακτικά τώρα, είχατε καταθέσεις σε μία τράπεζα οι οποίες απέφεραν σε ετήσια βάση τόκους 1000 ευρώ.

Από αυτά τα 1000 ευρώ, 900 μπήκαν στο λογαριασμό σας και τα υπόλοιπα 100 πήγαν στα ταμεία του κράτους για την αυτοτελή φορολόγηση (10%) της προσόδου που είχατε.

Τώρα, θα πληρώσετε εισφορά αλληλεγγύης, όχι μόνον για τα 900 ευρώ που εισπράξατε, αλλά και για τα 100 που φορολογηθήκατε.

Κύριε υπουργέ, υφυπουργοί και λοιποί υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου οικονομικών:

Αν τόσα ακριβώς ήταν τα χρήματα που σας λείπουν, θα μπορούσατε να "τσιμπήσετε" λίγο τους συντελεστές (ας πούμε 2,05 αντί 2,0%) για να καταλήξετε στο ίδιο τελικό ποσό.

Προτιμήσατε όμως άντ’ αυτού να εξευτελίσετε, για να μην πω βιάσετε, την κοινή λογική.

Κοινή είπατε είναι, -και γένους θηλυκού- ας της συμπεριφερθούμε σαν σε "κοινή γυναίκα".

Ειλικρινά σας λυπάμαι.

Υ.Γ. Στα 1707 ευρώ που οικογενειακώς θα πληρώσουμε, τα 26 ευρώ του φόρου επί του φόρου είναι αυτά που με οδήγησαν να δημοσιεύσω αυτό το μήνυμα.

Οικοδομικό Δασικό Τετράγωνο

Είδα μία μέρα στην τηλεόραση τον Δήμαρχο της Πεντέλης να διαμαρτύρεται ότι στους νέους δασικούς χάρτες που κυκλοφόρησαν η κεντρική πλατεία της Πεντέλης εμφανίζεται σαν δάσος.

Δεν μπορεί λέω, αυτό παρα-είναι χοντρό, μήπως ο κύριος Δήμαρχος πάει να καλύψει τίποτε οικοδομικές παρανομίες του Δήμου του, με τέτοιους απίθανους ισχυρισμούς;

Την γυναίκα μου όμως, που έχει ζήσει -για 33 χρόνια- την δημόσια διοίκηση από μέσα, κάτι τέτοια δεν την εκπλήσσουν.

Τα θεωρεί εντελώς πιθανά.

Και μιας και είμαι ιδιοκτήτης ενός οικοπέδου στον Σχινιά του Μαραθώνα, να την να παίρνει τηλέφωνο για να μάθει τι γίνεται τον ΟΣΔΕ (Οικοδομικό Συνεταιρισμό Δικαστών και Εισαγγελέων) .

Η απάντηση ήταν ότι ο συνεταιρισμός έχει αναθέσει σε έναν τοπογράφο να παρακολουθεί την κατάσταση, γιατί τα περισσότερα από τα οικόπεδα που συνορεύουν με το εκτός σχεδίου πόλεως τμήμα του οικισμού, έχουν πρόβλημα!

Προθεσμία υποβολής "αντιρρήσεων" (ενστάσεων δηλαδή επί των δασικών χαρτών) η προσεχής Δευτέρα 30/05/2011.

Οι "αντιρρήσεις" μπορούν είτε να υποβληθούν στο γραφείο κτηματογράφησης στο Μαραθώνα, είτε online στο site της www.ktimatologio.gr.

Η γυναίκα μου (το ξαναείπα, γνωρίζει το δημόσιο από μέσα) μου είπε να πάω στον Μαραθώνα.

Εγώ όμως σκέφθηκα:

"Tι ξεπερασμένες πρακτικές είναι αυτές;

Την εποχή της πληροφορίας, του Ιντερνετ και του ορυμαγδού των χρημάτων για την «Ψηφιακή Σύγκλιση» και την «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση», θα πάω να υποβάλω χαρτιά στον Μαραθώνα

«Θα την κάνω on-line". Τι μ@κ@κ@ς που αποδεικνύομαι ώρες-ώρες!!!

Κάποια στιγμή θα γράψω το τι τράβηξα και το πόσο Αρπα-Κόλα και user UN-friendly είναι η εφαρμογή τους.

Γράφω τώρα, εσπευσμένα, μήπως και προλάβω κανέναν ανυποψίαστο που θα ατυχήσει να δει το οικόπεδό του (στις περιοχές Πεντέλη - Μαραθώνα κλπ) να μετατρέπεται σε μη άρτιο και οικοδομήσιμο, γιατί κάποιος δασικός χάρτης –στην κυριολεξία στο "γάμο του Καραγκιόζη"- του το βάφτισε «δάσος».

Και μην διανοηθείτε ότι "οικοδομικό τετράγωνο ισχύοντος σχεδίου πόλεως" και "δασική έκταση" είναι έννοιες αμοιβαία αποκλειόμενες.

Κατά τα υπουργεία ΥΠΕΚΑ και Αγροτικής Ανάπτυξης, που το καθένα φτιάχνει τις δικές του "πινακίδες", περιφρονώντας να δει τι έχει φτιάξει το άλλο, ή αλληλοτομία είναι αποδεκτή.

ΝΑΙ, ΝΑΙ, «Οικοδομικό Δασικό Τετράγωνο ή Δασικό Οικοδομικό Τετράγωνο» αναλόγως από την πλευρά ποιού υπουργείο το βλέπεις.

Που βρίσκετε το παράλογο;

Και η "Κτηματολόγιο ΑΕ" που ιδρύθηκε και χρηματοδοτήθηκε αφειδώς προς αυτόν ακριβώς τον σκοπό, να ξεμπερδέψει δηλαδή το υφιστάμενο μπάχαλο, έχει ενδυθεί τον μανδύα του Ποντίου Πιλάτου:

Ριχτέ τα όλα μέσα χύμα και ας «βγάλουν τον όφη από την οπή» οι ιδιοκτήτες των οικοπέδων.

Και επειδή θα τους κάνουμε στο τέλος και την χάρη να μην τους "φάμε" το μισό οικόπεδο, θα πρέπει να μας πληρώσουν και το κάτι τις.

180 Ευρώ, πέρα από τις 16 ώρες εργασίας μου έχει κοστίσει μέχρι τώρα το "αυτονόητο".

Και για όσους αγνοήσουν την σοφία της γυναίκας μου και επιχειρήσουν να κάνουν την δουλειά μέσω Ιντερνετ, εκεί να δεις τι "παγίδες" τους έχει στήσει το τμήμα πληροφορικής της Κτηματολόγιο ΑΕ.

Όποιος τα καταφέρει *** στο δικό μου οικόπεδο ***, προσλαμβάνεται αμέσως από την MS, την Google ή την NASA, γιατί προφανώς έγραψε και ανέβασε τον δικό του κώδικα.

Και μην ρωτήσετε τι το ιδιαίτερο έχει το δικό μου οικόπεδο.

Είναι ας το πούμε το «φάντασμα» του Κτηματολογίου.

Πόσα φαντάσματα υπάρχουν;

Υποθέτω πάρα πολλά γιατί το δικό μου δεν είχε καμία εκ γενετής προδιάθεση για να εξελιχθεί σε «φάντασμα».

Κάποιον «πολυάσχολο» εκεί μέσα πρέπει να βρούμε που οι  3,5 μήνες για να ελέγξει ένα έγγραφο δεν του φτάνουν.
«Λιώνει» ο καημένος από την πολύ δουλειά.

Και μετά ψάχνετε το πώς συρθήκαμε σαν κράτος στον προθάλαμο της στάσης πληρωμών.

Αλλά ουδέν κακό αμιγές καλού.

«Αξιοποίησε» τους κ. Υπουργέ των Οικονομικών μας, έστω και αν χρειασθεί να πληρώσεις κάτι σε αυτόν που θα τους πάρει.

Ή καλύτερα κάνε τους πακέτο με τον ΟΠΑΠ ή τον ΟΔΙΕ.

Ταιριάζουν θεματικά.

Και στους 3 χρειάζεται πολύ τύχη για να μην χάσεις την περιουσία σου.

Τέλος, όποιος σκεφθεί «κάποιος άσχετος τα γράφει», ας ρίξει μία ματιά στο βιογραφικό μου στο www.mauve.gr.

Αν εγώ δεν τα κατάφερα, σκεφθείτε τι θα έκανε ο πατέρας σας ή μητέρα σας.
Διότι το σύνηθες είναι, αυτός που μπορεί να κάνει de-face το site του κτηματολογίου να μην είναι ακόμη ιδιοκτήτης οικοπέδου και αντιστρόφως.

Μουσείο Νεμέας και Νέο Μουσείο Ακρόπολης

Είχα συναντήσει τον Στέφανο Miller στο τότε μικρό Μουσείο της Νεμέας πριν από 25-30 χρόνια.

Αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση ήταν οι μαρμάρινες πλάκες στο σκεπαστό μέρος της εισόδου με το πλήθος των ονομάτων όσων είχαν χρηματικά συνεισφέρει για την ανέγερσή του.

Τον είχα ρωτήσει:
- Πως και τόσο πολλά ονόματα;
και μου είχε απαντήσει ότι οποιοσδήποτε του προσέφερε έστω και ένα μικρό ποσό τον ενέγραφε.

- Μα, δεν είναι άδικο, είχα παρατηρήσει,να τους βάζετε όλους στο ίδιο καλάθι, αδιακρίτως ποσού;

Τότε μου είχε υποδείξει ότι κάθε μαρμάρινη πλάκα είχε διαφορετική  επικεφαλίδα, πράγμα που παρέπεμπε σε διαφορετικές κλίμακες δωρεών.

Απ' όσο θυμάμαι, μία "θέση" στην ανώτερη από τις 4 -5 κατηγορίες, αυτή των «Ευεργετών» (Benefactors) έπρεπε να συνοδεύεται από κάποιες δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια ΗΠΑ.
Το ποσό αυτό μειωνόταν σταδιακά, ας πούμε στην κατηγορία «Δωρητών» (Donors,  Sponsors, κλπ) και κατέληγε, στην χαμηλότερη ν' αρκούν μερικές εκατοντάδες δολάρια.

Είχα μείνει με το στόμα ανοικτό από το πλήθος των συνωνύμων λέξεων και την δολαριακή αντιστοιχία των κατηγοριών, οπότε αυτός αφού είδε το ενδιαφέρον μου συνέχισε:

-    Και ξέρεις στην χαμηλότερη κατηγορία για να εγγράψω το όνομα κάποιου, πράγμα που γίνεται με σμίλεψη από ειδικευμένο μαρμαροτεχνίτη-χαράκτη, το ποσό που πρέπει να ξοδέψω είναι συγκρίσιμο με αυτό της δωρεάς.

-    Ε τότε γιατί το κάνετε, ρώτησα ευλόγως.

-    Γιατί οι περισσότεροι από αυτούς που βλέπεις επαναλαμβάνουν τις δωρεές τους ή το λένε στους γνωστούς και τους φίλους τους οι οποίοι και αυτοί στη συνέχεια συνδράμουν τις εργασίες, είτε για την ανέγερση του μουσείου, είτε για το ανασκαφικό-αναστηλωτικό έργο.
Πριν από χρόνια, συνέχισε, έλαβα με το ταχυδρομείο έναν φάκελο που περιείχε ένα (1) δολάριο. 
Η κυρία που το έστελνε μου εξηγούσε ότι η οικονομική της κατάσταση δεν της επέτρεπε παραπάνω. 
Όπως σε όλες τις περιπτώσεις της έστειλα ευχαριστήρια επιστολή, όχι όμως γενική και αόριστη του τύπου «Σας ευχαριστούμε πολύ για την δωρεά σας». 
Της έγραψα σε λίγες γραμμές για την αναστήλωση του κίονος που κάναμε την εποχή εκείνη και της έβαλα μία φωτογραφία ενός τεχνίτη την ώρα που κατεργαζόταν τον λίθο που θα συμπλήρωνε ένα χαμένο τμήμα σπασμένου σπονδύλου. 
Της εξήγησα ότι για να ολοκληρωθεί η εργασία αυτή χρειάζονται τόσες ώρες τεχνίτη, ο οποίος κοστίζει τόσο την ώρα, οπότε το δολάριο που είχε συνεισφέρει αντιστοιχούσε στο ένα δια του συνολικού κόστους της εργασίας. 
Τέλος, την προσκάλεσα αν ποτέ ταξιδέψει έως την Νεμέα να έρθει να με βρει για να της δείξω τελειωμένο το ΕΡΓΟ ΤΗΣ. 
Καταλαβαίνεις, συνέχισε, ότι γραμματόσημο για ΗΠΑ, φάκελος γραφικά, φωτογραφία -χωρίς να υπολογίζεις τον χρόνο μου- υπερέβαιναν το ένα δολάριο. 
Αλλά, η κυρία αυτή και καμιά δεκαριά φίλες της μου στέλνουν έκτοτε και κάθε χρόνο από 5 με 10 δολάρια η κάθε μία.

Συγκρίνατε τώρα το προηγούμενο με αυτό*:

".... Ενθουσιασμένη από την εθνική προσπάθεια την αισιόδοξη περίοδο του 1977, μία ευγενής δέσποινα, η Νένα Χατζηκυριάκου, δώρισε στο δημόσιο δεκαοκτώ ακίνητα στο κέντρο της Αθήνας (στην οδό Αιόλου 104 και στην οδό Ηρώδου Αττικού 5), προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή του μουσείου (σ.σ. Νέου Μουσείου της Ακρόπολης). 
Η δωρεά συμπληρώθηκε μετά τον θάνατό της, το 1982, με συνάλλαγμα και χρεώγραφα κατατεθειμένα σε ελβετική τράπεζα.
Μοναδικός όρος της δωρεάς ήταν να αναγραφούν η δωρήτρια και ο σύζυγός της ως μεγάλοι ευεργέτες σε πλάκα του μουσείου.
Ελπίζω τώρα που το μουσείο βρίσκει σιγά-σιγά τον δρόμο του, να τιμήσει τη μεγάλη αυτή δωρήτρια αλλά και τους υπόλοιπους δωρητές μικρότερων έστω ποσών, που πρόσφεραν τα επόμενα χρόνια με την καρδιά τους ό,τι μπορούσε ο καθένας για την υπόθεση του μουσείου. ...."

Τα συμπεράσματα δικά σας.

(*) Από το βιβλίο της Ερσης Φιλιπποπούλου "Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, δια πυρός και σιδήρου" Εκδόσεις Παπασωτηρίου

Επίκαιρες αναδρομές

Το πρωτο-δημοσίευσα το 2008 σε μία συζήτηση σχετική με την παραγωγή ηλεκτρικής ενεργείας από φωτοβολταϊκά. Με τα τελευταία γεγονότα στην Ιαπωνία το ξαναθυμήθηκα, το βρήκα και το αναδημοσιεύω εδώ.

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 70, μετά την πτώση της χούντας, η κυβέρνηση αποφάσισε την δημιουργία του πρώτου σταθμού ηλεκτροπαραγωγής από πυρηνικό καύσιμο.

Το σημείο εγκατάστασης που είχε επιλεγεί ήταν η Εύβοια, αλλά οι κάτοικοί της δεν ήθελαν την μονάδα και αυτή έκοβε βόλτες μεταξύ Αλιβερίου και Καρύστου.

Τότε η ΔΕΗ είχε δημοσιεύσει μία προκήρυξη για την πρόσληψη 15-20 μηχανικών που θα επάνδρωναν την υπό ίδρυση διεύθυνση των πυρηνικών σταθμών.

Ο αρμόδιος υπουργός της εποχής, που όπως φαίνεται είχε συναίσθηση του που πατούσε, είχε δώσει εντολή ώστε η επιλογή των υποψηφίων να γίνει κατά το δυνατό με τον πιο αντικειμενικό τρόπο (κάτι σαν τον πρόδρομο του ΑΣΕΠ).

Έτσι, η προκήρυξη ζητούσε νέους ηλεκτρολόγους-μηχανολόγους του ΕΜΠ, για να έχουν αρκετά παραγωγικά χρόνια μπροστά τους, οι οποίοι να γνωρίζουν καλά την Αγγλική και τούτο γιατί με την πρόσληψη προβλέπετο μία διετής εκπαίδευση στις ΗΠΑ.

Η επιλογή θα γινόταν βάσει βαθμού διπλώματος, βαθμού στο μάθημα της πυρηνικής τεχνολογίας και βαθμού στο κατ΄επιλογή μάθημα των ειδικών κεφαλαίων πυρηνικής τεχνολογίας.

Είχαν καταλάβει ότι σε αυτόν τον τομέα δεν χωρούσε ούτε πολιτικό μέσο, ούτε ρουσφέτι, ούτε μπαλαμούτι δια της μεθόδου της συνέντευξης.

Στην αρχή είχα ενθουσιαστεί με την προοπτική, γιατί τα Αγγλικά μου ήταν του Κολεγίου Αθηνών, το κατ' επιλογή μάθημα επειδή ήταν αρκετά δύσκολο οι περισσότεροι το απέφευγαν, οπότε ο αναμενόμενος ανταγωνισμός μικρός, και οι βαθμοί μου τέτοιοι που μου εξασφάλιζαν, αν όχι την πρώτη, μια από τις πρώτες θέσεις.

Έτσι, όταν με ειδοποίησαν ότι το σχέδιο για πυρηνικά εγκαταλείπεται είπα "για δες ατυχία".

Μετά από χρόνια όταν συνέβη το ατύχημα στο Τσερνομπίλ άλλαξα γνώμη και είπα "για δες τύχη".

Σήμερα, 30+ χρόνια μετά, σκέφτομαι και τρομάζω με τους γαλαζιο-πρασινο-φρουρούς που προφανώς θα προσλάβει η ΔΕΗ για να επανδρώσουν την σχολάζουσα διεύθυνση παραγωγής από πυρηνική ενέργεια.

Kamikaze culture

Σήμερα, λίγες ώρες μετά τον μεγάλο σεισμό που έπληξε την Ιαπωνία, παρατηρούσα την εξέλιξη της ισοτιμίας του Γιεν σε σχέση με τα άλλα κύρια νομίσματα και ειδικώς με το δολάριο ΗΠΑ και το Ευρώ.

Με το που μετεδόθησαν οι πρώτες ειδήσεις σχετικά με τον σεισμό, η ισοτιμία του Γιεν άρχισε να υποχωρεί. Δεν θέλει δα να έχει κανείς τελειώσει το London School of Economics για ν' αντιληφθεί ότι το κόστος των καταστροφών και αυτό από την διατάραξη της καθημερινής παραγωγικής διαδικασίας και οικονομικής ζωής θα έχουν επιπτώσεις στα «αποτελέσματα» της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου.

Αλλά, όπως είπε και ο δικός μας ΓΑΠ, σε τέτοιες δύσκολες στιγμές σκάνε μύτη και οι, περιφρονητικά συλλήβδην και αθρόως αποκαλούμενοι, "κερδοσκόποι". Και πρέπει για κάτι τέτοιες στιγμές να υπάρχει ένα "πιστόλι" για να την αντιμετώπιση της κατάστασης.

Η διαφορά μεταξύ ημών των ατυχών Ελλήνων, που το μόνο "όπλο" που διαθέτουμε είναι οι φτηνοί βερμπαλισμοί των κυβερνώντων μας και των δοκιμαζόμενων Γιαπωνέζων, είναι ότι οι δεύτεροι διαθέτουν όντως το ΟΠΛΟ που τσακίζει τα πλευρά των πραγματικών κερδοσκόπων.

Αποτελεί την σύγχρονη έκδοση των αεροσκαφών Zero χειριζομένων από επάξιους απογόνους των γνωστών Kamikaze.

Ακούει στο όνομα BoJ ή Bank of Japan.

Σε μία ώρα από το συμβάν βρισκόντουσαν ήδη στον "αέρα".

Το καταλαβαίνει και ο πλέον αδαής περί την αγορά συναλλάγματος, όπως εγώ, από το ίχνος που άφησαν στα σχετικά διαγράμματα τιμών ισοτιμίας.

Ένα ίχνος σχεδόν κατακόρυφο.

Dive, dive, dive

Έτσι γίνονται αυτές οι δουλειές φίλτατε ΓΑΠ, όχι με κούφια λόγια για "πιστόλια" κ.λ.π.

Γιατί όπως ήξεραν στο Far West, όταν ο cowboy τραβάει πιστόλι, ή πυροβολεί ή το βάζει εκεί που όλοι γνωρίζουμε.

Ειδικόν Φύλλο Πορείας

Οι πρόσφατες επιτάξεις μέσων και υπηρεσιών φορτηγατζήδων μου θύμισαν αντίστοιχη, προ δεκαετιών, εμπειρία μου.

Όταν απολύθηκα από το στρατό, μετά από 30 μήνες θητεία, πήρα το κλασσικό φύλλο πορείας «λευκού χρώματος».

Με την πάροδο των ετών ελάμβανα διάφορα χαρτιά από την στρατολογία τα οποία όπως λέγανε και οι οδηγίες (φυλάξτε τα σε ασφαλές μέρος) τα έριχνα στο συρτάρι του κομοδίνου.

Μία ημέρα μου επεδόθη με αστυφύλακα «Ειδικόν φύλλο πορείας».

Σύμφωνα με αυτό έπρεπε μία Κυριακή της Άνοιξης να παρουσιαστώ στην 651 ΑΒΥΠ στον Άγιο Στέφανο, χωρίς ν’ αναφέρει το γιατί.

Αν έχετε διαβάσει παλαιότερη ανάρτησή μου θα γνωρίζετε ότι υπηρέτησα σαν Δόκιμος του Τεχνικού Σώματος.
Τώρα, η 651 ΑΒΥΠ που υπάγεται στο Σώμα Υλικού Πολέμου που κολλούσε ;

Μυστήριο μέγα …

Πήγα κανονικά στην ώρα μου στον Άγιο Στέφανο για να συναντήσω έξω από την πύλη του στρατοπέδου ένα τσούρμο από άντρες παρεμφερούς ηλικίας οι οποίοι προσπαθούσαν με την μέθοδο της συνδυαστικής να λύσουν τον ίδιο γρίφο: Που υπηρέτησες, τι ειδικότητα είχες, τι να μας θέλουν κ.λ.π.

Με καθυστέρηση μισής – μίας ώρας ήρθε ένας φαντάρος και μας οδήγησε σε ένα μικρό αμφιθέατρο που έχουν στο διοικητήριο.

Περιμέναμε άλλη μισή ώρα μέχρις ότου εμφανισθεί ένας χαμογελαστός ταγματάρχης κρατώντας μία τσάντα.

Με το που τον είδαμε βροχή οι ερωτήσεις:

-Τι κάνουμε εδώ, γιατί από το ένα περίμενε πάμε στο άλλο περίμενε.

Ο αξιωματικός υπό την πίεση των επιστράτων (ναι, αν δεν το έχετε ήδη καταλάβει εμείς είμασταν οι επίστρατοι όπως τώρα οι φορτηγατζήδες) δέχθηκε να μας πει μερικά πράγματα αν και κανονικά θα έπρεπε να περιμένουμε τον διοικητή γιατί έτσι «απαιτεί η στρατιωτική ιεραρχία».

Μας αποκάλυψε λοιπόν, ότι ανά τρεις απαρτίζαμε επιτροπές επιτάξεων σε περίπτωση που, ο μη γένοιτο, ο στρατός είχε την σχετική ανάγκη. Αυτό εξηγούσε και την πανσπερμία των ειδικοτήτων, γιατί άλλη επιτροπή θα επέτασσε άρβυλα και ιματισμό και άλλη ανταλλακτικά για στρατιωτικά οχήματα.
Για φορτηγά ΙΧ/ΔΧ και φορτηγατζήδες δεν έγινε σχετική αναφορά.
Όλα όσα έπρεπε να γνωρίζουμε για την δουλειά αυτή υπήρχαν σε μία τσάντα σαν και αυτή που μας έδειχνε.
Σε κάθε επιτροπή αντιστοιχούσε και μία τέτοια τσάντα την οποία θα παρελάμβανε ο πρόεδρος της επιτροπής και με τα δύο άλλα μέλη θα ξεκινούσαν τις επιτάξεις.
Την τσάντα όμως μας την έδειχνε μακροσκοπικά, ούτε καν διεννοήτο να μας αποκαλύψει το περιεχόμενο της.
Το μόνο που επαναλάμβανε σαν «κολλημένο CD» ήταν ότι, οτιδήποτε χρειασθούμε ευρίσκεται ήδη μέσα στην τσάντα ή οποία «περιλαμβάνει ως και μολύβια και ξύστρες και γόμες για να γράφουμε».
Κάτι δηλαδή σαν πρωτάκια του δημοτικού με την κασετίνα μας.

Βροχή πάλι οι ερωτήσεις.

-Ποιοι είναι οι πρόεδροι των επιτροπών πόσες θεματικές επιτροπές προβλέπονται κ.λ.π.
Σε όλες τις ερωτήσεις απαντούσε μονότονα ότι δεσμεύεται από το στρατιωτικό απόρρητο.

Εκεί που τα έλεγε αυτά, να σου και ο διοικητής χαμογελαστός-χαμογελαστός αλλά καθόλου πιο επεξηγηματικός.
Κάθε ερώτηση απαντιόταν με το «στην τσάντα υπάρχουν τα πάντα, ως και μολύβια για να γράφετε».

Τι και αν του είπαμε:

-Το πρωινό της Κυριακής το χάσαμε που το χάσαμε, δεν μας λέτε δύο λόγια για το νομικό πλαίσιο και την διαδικασία των επιτάξεων.
Μη μας λέτε μπούρδες ότι αυτά είναι στρατιωτικά απόρρητα γιατί πρέπει να έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ. Από πότε τα ΦΕΚ είναι απόρρητα;
Δεν μπορεί να μπει η επιτροπή στο μαγαζί του άλλου και ν’ αρχίσει τις επιτάξεις επειδή εσείς δώσατε μία τσάντα…

Τίποτα, η κλασσική επωδός:

- Η τσάντα περιλαμβάνει όλα όσα θα χρειαστείτε. Και τα ΦΕΚ που θα χρειασθείτε μέσα θα τα βρείτε.

Η τελευταία προσπάθεια ήταν να μας πουν τις τρίαδες ώστε να γνωριζόμαστε φατσικά σε περίπτωση που ξανασυναντηθούμε.
Άλλο στρατιωτικό απόρρητο και τούτο.

Στο τέλος δεν άντεξα και είπα του χαμογελαστού διοικητή.

-Αφού δεν είχατε σκοπό να μας πείτε τίποτα άλλο εκτός από το ότι υπάρχει μια τσάντα που έχει ως και μολύβια και γόμες, γιατί μας κουβαλήσατε Κυριακάτικα;
Θεωρείτε ότι τώρα περάσαμε εκπαίδευση συγκρότησης επιτροπών επιτάξεων;

Εδώ ο διοικητής ξέχασε προς στιγμή τα στρατιωτικά απόρρητα και την τσάντα «everything» και με το πιο πλατύ χαμόγελο που έχω δει ποτέ σε πρόσωπο αξιωματικού στρατού ξηράς απήντησε:

-Για να δούμε, όταν σας χρειαστούμε, αν θα σας βρούμε.
Και τώρα περάστε στο ΚΨΜ που έχουμε ετοιμάσει κάτι να σας προσφέρουμε για τον κόπο που κάνατε να έρθετε μέχρις εδώ στην 651 ΑΒΥΠ.