Σάββατο, 17 Αυγούστου 2013

Retro προσλήψεις ΕΡΤ (1983)



Τώρα που πολύ συζήτηση γίνεται για τις προσλήψεις της Δημόσιας Τηλεόρασης, να σας αφηγηθώ το πως προσλήφθηκα στην ΕΡΤ το 1983.

Πρώτα απ' όλα όμως κρίνω απαραίτητο να σας βάλω λίγο στο πνεύμα της εποχής.
 Όταν το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές το 1981 και σχημάτισε κυβέρνηση, υπήρξε ένας μικρός αριθμός στελεχών του που βάλθηκαν να κάνουν πράξη το: 
«Εμείς δεν θα κάνουμε αυτά που έκανε η Δεξιά». 
Σε αυτά που είχε κάνει η Δεξιά παραλαμβανόταν και το παραδοσιακό «ρουσφέτι».
Τα στελέχη βέβαια αυτά με τον καιρό είτε απογοητεύθηκαν και αποχώρησαν, είτε τα απέβαλε το σύστημα εξουσίας για τις απαράδεκτες νεωτερίστικες απόψεις τους.
Το 1982 όμως που η ΕΡΤ προκήρυξε θέσεις τεχνικών, λίγο καιρό αφού είχε αναβαθμισθεί από ασπρόμαυρη σε έγχρωμη, τέτοια άτομα υπήρχαν ακόμη σε θέσεις της κρατικής μηχανής. 
Οι Μαυρογιαλούροι δεν είχαν ακόμη επικρατήσει ολοσχερώς.

Είχα την τύχη να πέσω σε έναν τέτοιο άνθρωπο, υψηλόβαθμο στέλεχος του ΟΤΕ και μέλος του ΔΣ της ΕΡΤ την εποχή εκείνη. 
Το όνομα αυτού, Κούτρης.

Τώρα που σας έβαλα στο κλίμα, ας δούμε και τα γεγονότα:

Η πρόσκληση περιλάμβανε και έξι (6) θέσεις ανωτάτης εκπαίδευσης (ηλεκτρολόγων μηχανικών ή φυσικών ραδιοηλεκτρολόγων).
Εγώ την εποχή εκείνη είχα δουλειά, αλλά το ψώνιο μου με τα Ερτζιανά με έσπρωξε να υποβάλω αίτηση.
Μετά το πρώτο ξεσκαρτάρισμα ακολούθησε η καθιερωμένη συνέντευξη.
Η τριμελής επιτροπή είχε σαν πρόεδρο το μέλος του ΔΣ που προανέφερα και σαν μέλη τον τότε Δ/ντη Τεχνικών Υπηρεσιών και έναν νεαρότερο μηχανικό που το έπαιζε και ολίγον συνδικαλιστής.
Η συνέντευξή μου κράτησε αρκετά περισσότερο από αυτές των υπολοίπων υποψηφίων και όταν σηκώθηκα να φύγω ο πρόεδρος, εντελώς εκτός πρωτοκόλλου και προς μεγάλη απορία των υπολοίπων δύο μελών, με ξεπροβόδισε με την ακόλουθη φράση:
«Από όσους υποψηφίους έχουμε μέχρι τώρα δει, κύριε Μιχαηλίδη, είσαστε ο πλέον κατάλληλος. 
Άτομα σαν εσάς, τα χρειάζεται η ΕΡΤ».
Περιττό να πω ότι έφυγα πανευτυχής, προσπαθώντας να εκτιμήσω πόσους μέχρι τότε είχαν δει και τι πιθανότητες υπήρχαν να υπάρξουν στην συνέχεια έξι καλύτεροι από εμένα.

Ο καιρός όμως περνούσε και αποτελέσματα δεν ανακοινωνόντουσαν.
Ώσπου μια μέρα συνάντησα τυχαία στον δρόμο τον Ηλία, συμφοιτητή από το ΕΜΠ, ο οποίος με πληροφόρησε ότι είχε πετύχει στον διαγωνισμό της ΕΡΤ και μάλιστα με γνήσια απορία με ρώτησε:
«Καλά εσύ που όλο με πομπούς και ηλεκτρονικά ασχολιόσουνα στο Πολυτεχνείο, πως και δεν έκανες αίτηση; Δεν το πήρες είδηση ή δεν σε ενδιέφερε;»
Έμαθα επίσης ότι όλο αυτό το διάστημα που καθυστερούσε η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων είχαν "αυγατίσει" και οι θέσεις. 
Από έξι είχαν γίνει είκοσι.
Και το όνομά μου δεν ήταν σε καμία…

Το σκέφθηκα, το ξανασκέφθηκα και στο τέλος  αποφάσισα να στείλω ένα τηλεγράφημα στον τότε Γενικό Διευθυντή της ΕΡΤ.
Δεν ήταν τηλεγράφημα διαμαρτυρίας, ήταν τηλεγράφημα ειρωνικού περιεχομένου και φαίνεται γι’ αυτό και έπιασε. 
Πρέπει το χιουμοριστικό "ξεμπρόστιασμά" μου να μην άφησε αδιάφορο τον Γεν. Δ/ντη.
Έτσι, μετά από λίγες μέρες δέχθηκα τηλεφώνημα από τον πρόεδρο της επιτροπής, ο οποίος μου ζήτησε να τον συναντήσω στο γραφείο του στον ΟΤΕ που ήταν στην οδό Στουρνάρη, σε όροφο που σήμερα κατέχει το κατάστημα Πλαίσιο.

Πήγα βέβαια, για να μάθω ότι στην περίπτωσή μου «είχε γίνει κάποιο λάθος στην βαθμολογία» και  ήδη είχε δοθεί εντολή από τον Γενικό Διευθυντή για να «διορθωθεί».

Το να «διορθωθεί» ήταν εύκολο μεν να λεχθεί, αλλά πολύ δύσκολο να υλοποιηθεί, αφού η καθυστέρηση στην ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και η αύξηση των θέσεων είχαν προκύψει ύστερα από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις για την επίτευξη συμφωνίας ποσόστωσης προσλήψεων διπλωματούχων ΑνωΤάτων σχολών (ΑΤ) προς ηλεκτρονικούς ΑνωτέΡων (ΑΡ).
Ο λόγος ήταν περίπου 160/20 οπότε όταν το σωματείο των ηλεκτρονικών έμαθε την πρόθεση της διοίκησης να προσλάβει έναν ακόμη ΑΤετοίμασε κατάλογο με οκτώ ακόμη «επιλαχόντες» ΑΡ.

Ο πρόεδρος του ΔΣ, καθηγητής Νομικής, το ξεκαθάρισε:
«Μας ζητήσατε να κάνουμε μια ακόμη πρόσληψη, εκτός σειράς, για να διορθωθεί ένα λάθος, όπως λέτε,  και εδώ μας φέρνετε έναν κατάλογο με εννέα ονόματα. 
Δεν γίνεται. 
Έχουμε ήδη προσλάβει πολλαπλάσιους από όσους όριζε η αρχική προκήρυξη».

Την «λύση» την έδωσε ένας από τους είκοσι, που φαίνεται είχε πολλαπλά «προσόντα», αφού είχε επιτύχει και σε κάποιον άλλο διαγωνισμό που έτρεχε παράλληλα την εποχή εκείνη. 
Η Δ/νση Προσωπικού της ΕΡΤ επικοινώνησε μαζί του και του εζήτησε να διευκολύνει την κατάσταση στέλνοντας μια επιστολή με την οποία να δηλώνει ότι δεν αποδέχεται τον διορισμό. 
Αυτός όμως ήθελε να βεβαιωθεί ότι η άλλη θέση, την οποία προτίμησε, άξιζε τον κόπο και στο μεταξύ να έχει και τις δύο options ανοικτές, οπότε δεν έστειλε την ζητούμενη επιστολή.

Έπρεπε λοιπόν να  περάσει το δίμηνο που ο κανονισμός όριζε σαν αποκλείστικό  όριο ανάληψης υπηρεσίας, για να εγκριθεί από το ΔΣ η αντικατάστασή του από εμένα.
Και ευτυχώς που υπήρξαν και κανα-δυό περιπτώσεις με ΑΡ που δε παρουσιάσθηκαν και αντίστοιχα αντικαταστάθηκαν από επιλαχόντες, γιατί χωρίς αυτή την «αντιπαροχή» δεν επρόκειτο να δεχθούν την δική μου πρόσληψη.