Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

Γ. Γ. ΚΚΕ "Στηρίζουμε τον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ3"


Αγαπητέ κύριε Κουτσούμπα,

 Διάβασα ότι «Στηρίζετε τον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ3» και θεώρησα χρήσιμο να σας μεταφέρω μια εμπειρία που είχα προ ετών (κάπου μεταξύ 2007 και 2008) εργαζόμενος τότε με σύμβαση έργου στην μητρική ΕΡΤ ΑΕ.
Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για να γνωρίσετε καλύτερα κάποιους από αυτούς που στηρίζετε. To know us better, δηλαδή.
Δεν υπονοώ ότι όλοι βγήκαν από το ίδιο καλούπι, αλλά τα περιστατικά αναφέρονται σε πραγματικούς εργαζομένους και όχι σε πρόσωπα μυθοπλασίας.

Με κάλεσε λοιπόν μια μέρα ο τότε Γεν. Τεχνικός Διευθυντής της ΕΡΤ και μου είπε:

- Έχω ένα αίτημα από την Θεσσαλονίκη για έγκριση προϋπολογισμού της τάξης των 300.000 Ευρώ, για προμήθεια ένος νέου play-out server.
Έχουν έναν (όνομα – τύπος κατασκευαστή) από τον οποίον παίζουν τις διαφημίσεις τους, ο οποίος έχει γεμίσει και δεν χωράει άλλες.

- Και γιατί δεν το αδειάζουν; ρώτησα.
Ότι server και αν πάρουν, κάποτε θα γεμίσει.
Server μιας χρήσης θέλουν, όπως κάτι φωτογραφικές μηχανές της Kodak;

- Τους το πρότεινα και εγώ, αλλά λένε ότι οι διαφημιστές καμιά φορά τους ζητάνε να παίξουν παλαιές διαφημίσεις και γι’ αυτό δεν σβήνουν τίποτα.
Θέλω να τους βοηθήσω, γιατί και καλά παιδιά είναι και πολύ καλοί φίλοι, αλλά αυτά τα λεφτά δεν υπάρχουν.
Εδώ, όπως ξέρεις, σταματήσαμε τον (τάδε) και (δείνα) διαγωνισμό μας γιατί δεν μας ενέκριναν τα ποσά της (πηγή χρηματοδότησης).
Δες σε παρακαλώ, αν μπορούμε να τους βρούμε κάποια φτηνότερη λύση στο πρόβλημά τους.

- Με πόσα; τον διέκοψα.

- Μιά 50άρα μπορώ να την βρω.
Άντε να τα στριμώξω όσο δεν πάει άλλο και να πάμε στις 70.000 με τον ΦΠΑ.
Παραπάνω δεν υπάρχουν.

- Έχω μια λύση στα λεφτά που λες και αρκετά λιγότερα, του απήντησα, αλλά την έχω δοκιμάσει στο προηγούμενο μοντέλο αυτής της εταιρείας.
Η (όνομα εταιρείας) αλλάζει κάθε δύο περίπου χρόνια τα μοντέλα των server της, χωρίς να κρατάει συμβατότητα με τα προηγούμενα.
Δεν ξέρω αν θα δουλέψει, πρέπει να την δοκιμάσω επιτόπου, πριν σου απαντήσω οριστικά.

- Αυτό είναι το πρόβλημα μας. Το μοντέλο τους έχει καταργηθεί και οι βαθμίδες επέκτασης δίσκων που κυκλοφορούν σήμερα, δεν κουμπώνουν με τον server που έχουν.
Πήγαινε να δοκιμάσεις ότι θέλεις και πες μου γιατί πρέπει ν’ απαντήσω στον Γενικό.

Διακόπτω τους διαλόγους για να σας ενημερώσω ότι η ΕΡΤ3 είχε διοικητική και «περίπου» οικονομική αυτοτέλεια.
Το «περίπου» εκφράζει την κατάσταση κατά την οποία έκαναν ότι ήθελαν με τον προϋπολογισμό τους, αλλά όταν δεν τους έβγαιναν τα νούμερα, θυμόντουσαν ότι διέθεταν μια καλή μαμά στην Αθήνα και ξεκινούσαν διαδικασία «ανθράκευσης». 

Η επόμενη εβδομάδα με βρίσκει στο γραφείο του τεχνικού Διευθυντή της ΕΡΤ3.

Καλωσορίσματα, αγκαλιές, χαμόγελα όχι μόνο από το τηλεφώνημα που είχε προηγηθεί «σας στέλνω άνθρωπο να σας λύσει το πρόβλημα» αλλά και γιατί παρίστατο συνάδελφος της σειράς μας (ένας από τους 20 αν διαβάσατε την προηγούμενη ανάρτηση). 

Και πως σκοπεύεις να οργανώσεις την επίσκεψή σου, τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για σένα, καταλήγει ο τεχνικός τους Διευθυντής. 

Επειδή ξέρω ότι τώρα ο server βγάζει πρόγραμμα, θα πρέπει πρώτα η ροή να μεταγράψει τις σημερινές διαφημίσεις σε κασέτα για να τις παίξει από εκεί στη ώρα τους.
Επίσης, θα ήθελα να παρίσταται και ένας τεχνικός από το εργαστήριό σας, για ότι χρειαστεί.

Πράγματι, ξεκινήσαμε με την μεταγραφή των διαφημιστικών κατά την διάρκεια της οποίας εγώ προσπαθούσα να προσανατολιστώ ως προς την συνδεσμολογία και τον τρόπο χρήσης των διαφόρων μηχανημάτων.
Εντύπωση μου είχε κάνει ότι, ότι ρώταγα για τα υπόλοιπα μηχανήματα μου το έλεγαν, όταν έφθανα στον server δημιουργείτο μια γενική αμηχανία.
Αφού ρώτησα κάμποσες φορές και ουσιαστική απάντηση δεν πήρα, κάποιος με διαφώτισε: 

- Κοίταξε, τον τηλεοπτικό εξοπλισμό, δηλαδή VTRs, cameras, mixers, routers τον ξέρουμε πολύ καλά, τόσο από πλευράς χειρισμού όσο και συντήρησης.
Σε αυτόν τον server μόνο μια play list ξέρουμε να του δίνουμε.
Τι κάνει, πως το κάνει, δεν ξέρουμε.
Την συντήρηση την έχει με σύμβαση η αντιπροσωπεία και ότι θέλουμε τους τηλεφωνάμε και στέλνουν τεχνικό και το φτιάχνει.
Εμείς δεν τον πειράζουμε.

Σαν διακανονισμός μου φάνηκε αρκετά περίεργος, αλλά εδώ είναι Θεσσαλονίκη, σκέφθηκα, τα καρντάσια τα ρυθμίζουν διαφορετικά από ότι εμείς οι χαμουτζήδες.

Ήρθε και η ώρα να συνδεθώ μεσω του laptop μου.
Έμεινα με το ποντίκι στο χέρι.

- Πόση ώρα υλικό μου είπατε ότι χωράει;

- Χ ώρες, μου απάντησαν.

- Και γιατί τότε εμένα μου δείχνει Υ χωρητικότητα δίσκων, μονολόγησα φωναχτά.

Καμία απάντηση. Άκρα του τάφου σιωπή.

Αφού έκανα 3-4 φορές την διαίρεση των gigabytes δίσκων που διάβαζα, με το bit rate του συμπιεσμένου format, ζήτησα να μου κάνει και κάποιος άλλος από τους παριστάμενους την διαίρεση, μήπως και είχα πάθει νοητικό black out.

Στο σημείο αυτό φαίνεται με λυπήθηκε μια καλή κοπέλα στην γωνία βάθος-δεξιά και μου είπε:

- Είχε χαλάσει κάποιος δίσκος πριν από μήνες και ήρθε ο τεχνικός της αντιπροσωπείας και κάτι έκανε. Αλλά μην με ρωτήσεις περισσότερα, δεν ξέρω τίποτα γι' αυτό το μηχάνημα, ... μόνο ότι κάποιος ήρθε και κάτι έκανε ... γιατί δεν το πειράζουμε.

- Ωραία, είπα, θα πάρω τηλέφωνο τον αντιπρόσωπο να τον ρωτήσω, τον γνώριζα πολύ καλά.

Μου απάντησε ότι "κάτι είχε γίνει, αλλά δεν θυμόνταν, είχαν περάσει άλλωστε τόσοι μήνες", αλλά θα κοίταγε από τα δελτία αποστολής να δει αν και τι υλικό είχε διακινηθεί και θα με έπαιρνε τηλέφωνο όταν το έβρισκε.

Κάθισα και περίμενα, αλλά η ώρα περνούσε και το τηλέφωνο δεν χτυπούσε.
Οπότε -περισσότερο από τύχη μάλλον- έκανα την κατάλληλη κίνηση.
Ζήτησα από τον τεχνικό του εργαστηρίου να μου φέρει ένα σταυροκατσάβιδο και ένα σετ αλλενάκια.

- Και τι τα θέλεις; με ρώτησε

- Να βγάλω το front panel και να βρεθώ στα trays των δίσκων, του απήντησα.

 - Α.. όχι, μου το ξέκοψε, εμείς δεν το πειράζουμε, σου το είπαμε.

- Εσείς δεν το πειράζετε, αλλά εγώ το πειράζω, του απάντησα αυστηρά. Θα μου φέρεις αυτά που σου ζήτησα;

Έφυγε και δεν ξαναγύρισε γιατί ... είχε έρθει η λήξη της βάρδιάς του.

Κατά μεγάλη όμως «σύμπτωση» με πήρε ο αντιπρόσωπος ο οποίος μου είπε τα εξής:

Όταν είχε παραδοθεί το μηχάνημα είχε 7 SCSI δίσκους 18 GB ο καθένας.
Με την πάροδο του  χρόνου βγήκε η επόμενη γενιά των δίσκων, διπλάσιας χωρητικότητας, η οποία όμως αποδείχθηκε γενικά προβληματική και όλοι, κατασκευαστές σκληρών δίσκων και servers πήγαν άρον-άρον στην επόμενη που ήταν και αυτή διπλάσιας χωρητικότητας από την προηγούμενη (δηλαδή τετραπλάσιας από την αρχική).
Όταν παρουσιάστηκε η βλάβη, το εργοστάσιο του είχε συστήσει να αλλάξει όλους τους δίσκους, πράγμα που έκανε, αλλά δεν τους φορμάρισε γιατί του είπαν από την ΕΡΤ3 ότι έπρεπε αυτό να γίνει κάποια άλλη φορά που θα είχαν χρόνο.
Κάτι όμως που δεν είχε συμβεί μέχρι τότε.

Είχε λυθεί το μυστήριο της διαφοράς των δίσκων που έδινε το σύστημα και της πραγματικής χωρητικότητας του οπτικοακουστικού υλικού.
Το σύστημα έβλεπε τους νέους δίσκους στο μέγεθος των αρχικών, δηλαδή στο 1/4 της πραγματικής τους χωρητικότητας.

- Πάμε να τους φορμάρουμε, είπα.

Τότε πετάχτηκε μια υπάλληλος, η οποία μέχρι τότε δεν είχε βγάλει λέξη και άρχισε τα «δεν γίνεται»

- Δεν γίνεται, γιατί έχει μέσα 700-800 διαφημιστικά, οπότε θα μας πάρει εβδομάδες να τα μεταγράψουμε σε κασέτες.

- Γίνεται, γιατί θα τα κάνουμε μια play list και θα τα βγάλουμε σε ένα συνεχές clip διάρκειας όσο η διάρκεια των κασετών στις οποίες θα τα μεταγράψουμε. Τι κασέτες έχετε, 60 ή 120 λεπτών;

- Δεν γίνεται, γιατί σε μία ώρα αρχίζει ζωντανό πρόγραμμα που έχει πολλές διαφημίσεις λόγω της μεγάλης του τηλεθέασης και δεν θα προλάβουμε.

- Γίνεται, γιατί θα το κάνουμε όπως και το πρωί και δεν δημιουργήθηκε πρόβλημα.

- Δεν γίνεται, γιατί το πρωί χρησιμοποιήσαμε δύο VTRs, βάλε και ένα που θα χρειασθεί για το ξεφόρτωμα και άλλο ένα για να γράψουμε την εκπομπή, σύνολο 4, έχουμε μόνον 3. Είχαμε και άλλα δύο, αλλά είναι για επισκευή στο εργαστήριο.

- Τι ώρα παίζει το τελευταίο διαφημιστικό;

- Έντεκα και τόσο το βράδυ.

- Και το πρωί, τι ώρα ρίχνετε τα πρώτα;

- Στο πρώτο break, μεταξύ 7 και 15 και επτάμιση.

 - Έχω εισιτήριο για την πτήση των εννιά, θα το αλλάξω για αύριο και θα κάτσουμε την νύκτα να τον φορμάρουμε. VTR ελεύθερο θα έχουμε και ένα οκτάωρο, να την κάνουμε την δουλειά  με την άνεσή μας.

Με κοίταξε λες και είχε δει τον δολοφόνο με το πριόνι. 

- Δεν μπορούμε εμείς να κάνουμε τέτοιου είδους αλλαγές στις βάρδιες.
Πρέπει να πάρει απόφαση η Διοίκηση.

Να 'μαι πάλι πίσω στο γραφείο του τεχνικού Διευθυντή.

- Κάτσε να καταλάβω τι μου λες, γιατί θα τρελαθώ.
Μπορούμε να έχουμε άλλες 3 φορές όση χωρητικότητα έχουμε σήμερα, χωρίς να δώσουμε μία.

- Την πληρώσατε όταν σας αντικατέστησαν τους δίσκους πριν από μήνες.

- Και γιατί εγώ το μαθαίνω τώρα από από εσένα;

 - Τι να σου πω, κάνε ΕΔΕ να το μάθεις.
Αυτό που μπορώ όμως να σε διαβεβαιώσω είναι ότι κανείς στην ροή δεν έδειξε έκπληξη όταν έσκασε το μυστικό. Το ήξεραν όλοι.

- Κάτσε, γιατί αυτό που μου λες είναι πολύ σοβαρό.
 
Παίρνει κάποιον άλλον τηλέφωνο ο οποίος έρχεται τρέχοντας στο γραφείο.
Γίνομαι μάρτυρας της ακόλουθης μεταξύ τους συζήτησης:

- Να δεις ότι είναι δουλειά του τάδε.

- Όχι, δεν πρέπει να είναι αυτού, του δείνα πρέπει να είναι.

- Όχι, ο τάδε πρέπει να είναι. Τα ίδια δεν μας είχε κάνει και με την περίπτωση (αναφέρει όνομα);

- Ναι, αλλά εκείνη ήταν άλλη περίπτωση, δεν είχε σχέση με μηχανήματα.
Με τα μηχανήματα ασχολείται αυτός που λέω εγώ.
Δεν θυμάσαι τι έγινε με (αναφέρει γνωστή εταιρεία εξοπλισμού).

Αφού έκαναν, για κανένα τέταρτο, τις υποθέσεις τους, θυμήθηκαν ότι είχαν και εμένα εκεί.

- Να αλλάξω τελικά πτήση ή όχι, ρώτησα.
Ήρθα για να σας βοηθήσουμε και δεν με πειράζει να εργαστώ όλη την νύκτα.
Αλλά μην μου αρχίσουν τα δεν έχω το τάδε, δεν γίνεται το δείνα, γιατί ….

Όχι, μου λένε και οι δύο, πάρε κανονικά την πτήση σου γιατί πρώτα πρέπει να ενημερώσουμε τον Γενικό μας.

Απέναντι από την ΕΡΤ3 είχε ένα πολύ ωραίο εστιατόριο.
Είχε πάει 6 ή ώρα, αλλά αυτός σερβίρει όλη μέρα.
Απήλαυσα το Θεσσαλονικιώτικο γεύμα μου.

Κύριε Κουτσούμπα σας παρακαλώ,

Στηρίξτε το εστιατόριο καλύτερα.
Περισσότερο θα μας λείψει αν κλείσει.